Kabīr Ji's Marne ṯe Jag Darai Mere Man ānanḏ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ | SIKH PHILOSOPHY NETWORK
  • Welcome to all New Sikh Philosophy Network Forums!
    Explore Sikh Sikhi Sikhism...
    Sign up Log in

Kabīr Ji's Marne ṯe Jag Darai Mere Man ānanḏ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ

notanotherloginplease

Writer
SPNer
Apr 14, 2006
95
55
ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥ ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥

Can somebody please explain , what does above mean? can everybody get pleasure in dying?
 
May 13, 2007
57
49
Re: ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥ &#260

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥ ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥

Can somebody please explain , what does above mean? can everybody get pleasure in dying?



ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥ ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥ {ਪੰਨਾ 1365}
ਪਦ ਅਰਥ: ਮਰਨੇ ਤੇ = ਮਰਨ ਤੋਂ; ਪੁਤ੍ਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਧਨ ਮਿਲਖ ਆਦਿਕ ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ, 'ਦੁਨੀਆ' ਦੇ ਮੋਹ ਵਲੋਂ ਮਰਨ ਤੋਂ, 'ਦੁਨੀਆ' ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜਨ ਤੋਂ। ਜਗੁ ਡਰੈ = ਜਗਤ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਜਗਤ ਸੰਕੋਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਗਤ ਝੱਕਦਾ ਹੈ। ਆਨੰਦੁ = ਖ਼ੁਸ਼ੀ। ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ = ਪੁਤ੍ਰਾਦਿਕ ਬਹੁਤੇ ਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜਿਆਂ ਹੀ। ਪਰਮਾਨੰਦ = ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਉੱਚੀ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਅਰਥ: ('ਦੁਨੀਆ' ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ 'ਦੀਨ' ਨੂੰ ਵਿਸਾਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਪੁਤ੍ਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਆਦਿਕ ਕਈ ਮਿਤ੍ਰ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਆਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਪਰ) ਹੇ ਕਬੀਰ! ਜਿਸ (ਮੋਹ ਦੇ ਤਿਆਗ-ਰੂਪ) ਮੌਤ ਤੋਂ ਜਗਤ ਝੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; 'ਦੁਨੀਆ' ਦੇ ਇਸ ਮੋਹ ਵਲੋਂ ਮਰਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁਕੰਮਲ ਤੌਰ ਤੇ ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ ਹੈ ।22।

Source: Sri Guru Granth Darpan : Guru Granth Sahin Translation by Prog. Sahib Singh
http://www.gurugranthdarpan.com/darpan2/1365.html
 

notanotherloginplease

Writer
SPNer
Apr 14, 2006
95
55
Re: ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥ &#260

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥ ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥ {ਪੰਨਾ 1365}
ਪਦ ਅਰਥ: ਮਰਨੇ ਤੇ = ਮਰਨ ਤੋਂ; ਪੁਤ੍ਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਧਨ ਮਿਲਖ ਆਦਿਕ ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ, 'ਦੁਨੀਆ' ਦੇ ਮੋਹ ਵਲੋਂ ਮਰਨ ਤੋਂ, 'ਦੁਨੀਆ' ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜਨ ਤੋਂ। ਜਗੁ ਡਰੈ = ਜਗਤ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਜਗਤ ਸੰਕੋਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਗਤ ਝੱਕਦਾ ਹੈ। ਆਨੰਦੁ = ਖ਼ੁਸ਼ੀ। ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ = ਪੁਤ੍ਰਾਦਿਕ ਬਹੁਤੇ ਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜਿਆਂ ਹੀ। ਪਰਮਾਨੰਦ = ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਉੱਚੀ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਅਰਥ: ('ਦੁਨੀਆ' ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ 'ਦੀਨ' ਨੂੰ ਵਿਸਾਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਪੁਤ੍ਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਆਦਿਕ ਕਈ ਮਿਤ੍ਰ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਆਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਪਰ) ਹੇ ਕਬੀਰ! ਜਿਸ (ਮੋਹ ਦੇ ਤਿਆਗ-ਰੂਪ) ਮੌਤ ਤੋਂ ਜਗਤ ਝੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; 'ਦੁਨੀਆ' ਦੇ ਇਸ ਮੋਹ ਵਲੋਂ ਮਰਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁਕੰਮਲ ਤੌਰ ਤੇ ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ ਹੈ ।22।

Source: Sri Guru Granth Darpan : Guru Granth Sahin Translation by Prog. Sahib Singh
http://www.gurugranthdarpan.com/darpan2/1365.html
hmm.. Thanks Singh ji, So Kabir Ji are NOT talking about literal death, just about breaking ਮੋਹ ?
 

japjisahib04

Mentor
SPNer
Jan 22, 2005
822
1,294
kuwait
Re: ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥ &#260

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥ ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥ {ਪੰਨਾ 1365}
ਪਦ ਅਰਥ: ਮਰਨੇ ਤੇ = ਮਰਨ ਤੋਂ; ਪੁਤ੍ਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਧਨ ਮਿਲਖ ਆਦਿਕ ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ, 'ਦੁਨੀਆ' ਦੇ ਮੋਹ ਵਲੋਂ ਮਰਨ ਤੋਂ, 'ਦੁਨੀਆ' ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜਨ ਤੋਂ। ਜਗੁ ਡਰੈ = ਜਗਤ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਜਗਤ ਸੰਕੋਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਗਤ ਝੱਕਦਾ ਹੈ। ਆਨੰਦੁ = ਖ਼ੁਸ਼ੀ। ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ = ਪੁਤ੍ਰਾਦਿਕ ਬਹੁਤੇ ਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜਿਆਂ ਹੀ। ਪਰਮਾਨੰਦ = ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਉੱਚੀ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਅਰਥ: ('ਦੁਨੀਆ' ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ 'ਦੀਨ' ਨੂੰ ਵਿਸਾਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਪੁਤ੍ਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਆਦਿਕ ਕਈ ਮਿਤ੍ਰ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਆਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਪਰ) ਹੇ ਕਬੀਰ! ਜਿਸ (ਮੋਹ ਦੇ ਤਿਆਗ-ਰੂਪ) ਮੌਤ ਤੋਂ ਜਗਤ ਝੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; 'ਦੁਨੀਆ' ਦੇ ਇਸ ਮੋਹ ਵਲੋਂ ਮਰਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁਕੰਮਲ ਤੌਰ ਤੇ ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ ਹੈ ।22।Source: Sri Guru Granth Darpan : Guru Granth Sahin Translation by Prog. Sahib Singh http://www.gurugranthdarpan.com/darpan2/1365.html
Is this interpretaion, ''ਦੁਨੀਆ' ਦੇ ਇਸ ਮੋਹ ਵਲੋਂ ਮਰਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁਕੰਮਲ ਤੌਰ ਤੇ ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ ਹੈ ।' not call for renunciation, when gurbani throughout and especially through lavan 'parvirtee karam dhridhiya' advocates to be faithful to each other and live family life. Even otherwise unlike ancient belief that all is false gurbani tells, 'nanak sachai ki sachi kaar'.

First of all what is 'mar jaana'. Gurbani tells us, 'ਜਿਸੁ ਪਿਆਰੇ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਮਰਿ ਚਲੀਐ ॥ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ਤਾ ਕੈ ਪਾਛੈ ਜੀਵਣਾ ॥੨॥ to surrender and listen voice of whom you love in humility is 'mar jaana', otherwise ignoring and running after show off, pride of caste and with ego is worthless life. Thus gurbani is teaching us, 'ਪਹਿਲਾ ਮਰਣੁ ਕਬੂਲਿ ਜੀਵਣ ਕੀ ਛਡਿ ਆਸ ॥ ਹੋਹੁ ਸਭਨਾ ਕੀ ਰੇਣੁਕਾ ਤਉ ਆਉ ਹਮਾਰੈ ਪਾਸਿ ॥੧॥ stay away from show office, rate race, false pride of caste norms, kill this ego first, be sweet with all, then come to me for arrow of gurmat. One more example of 'maran' - ਕਬੀਰਾ ਤੁਹੀ ਕਬੀਰੁ ਤੂ ਤੇਰੋ ਨਾਉ ਕਬੀਰੁ ॥ ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਤਬ ਪਾਈਐ ਜਉ ਪਹਿਲੇ ਤਜਹਿ ਸਰੀਰੁ ॥੩੧॥ unless I drop my ego jewel of divine is not achieved.
 

Ishna

Enthusiast
Writer
SPNer
May 9, 2006
3,249
5,183
Re: Kabīr jis marne ṯe jag darai mere man ānanḏ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ &#260

Wow! Thank you for asking a question about such a powerful collection of shaloks!

Unfortunately many of us can't understand Prof. Sahib Singh's darpan, so here's my very uneducated take on the Gurbani. There is so much I don't understand, but I hope I've got some hint of a small thread being woven through these amazing pages. Apologies in advance if I've got the wrong end of the stick.

The tuk in the OP is from a series of shaloks by Kabir, starting on panna 1364 and numbering from 1 to 208 before Guru Arjan adds to the mix. If we read from the beginning we get a broader context for the tuk in question in the OP. I'll pull out some of the more explicit shaloks, but if you read from the beginning you get the full effect of this exhilitaring collection! Wow!

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਏਕੁ ਆਧੁ ਜੋ ਜੀਵਤ ਮਿਰਤਕੁ ਹੋਇ ॥
Kabīr aisā ek āḏẖ jo jīvaṯ mirṯak ho▫e.
Kabeer, rare is such a person, who remains dead while yet alive.

ਨਿਰਭੈ ਹੋਇ ਕੈ ਗੁਨ ਰਵੈ ਜਤ ਪੇਖਉ ਤਤ ਸੋਇ ॥੫॥
Nirbẖai ho▫e kai gun ravai jaṯ pekẖa▫o ṯaṯ so▫e. ||5||
Singing the Glorious Praises of the Lord, he is fearless. Wherever I look, the Lord is there. ||5||

ਕਬੀਰ ਜਾ ਦਿਨ ਹਉ ਮੂਆ ਪਾਛੈ ਭਇਆ ਅਨੰਦੁ ॥
Kabīr jā ḏin ha▫o mū▫ā pācẖẖai bẖa▫i▫ā anand.
Kabeer, on the day when I die, afterwards there shall be bliss.

ਮੋਹਿ ਮਿਲਿਓ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਨਾ ਸੰਗੀ ਭਜਹਿ ਗਬਿੰਦੁ ॥੬॥
Mohi mili▫o parabẖ āpnā sangī bẖajėh gobinḏ. ||6||
I shall meet with my Lord God. Those with me shall meditate and vibrate on the Lord of the Universe. ||6||
...

ਕਬੀਰ ਸੂਖੁ ਨ ਏਂਹ ਜੁਗਿ ਕਰਹਿ ਜੁ ਬਹੁਤੈ ਮੀਤ ॥
Kabīr sūkẖ na eʼnh jug karahi jo bahuṯai mīṯ.
Kabeer, peace does not come in this world by making lots of friends.

ਜੋ ਚਿਤੁ ਰਾਖਹਿ ਏਕ ਸਿਉ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਨੀਤ ॥੨੧॥
Jo cẖiṯ rākẖahi ek si▫o ṯe sukẖ pāvahi nīṯ. ||21||
Those who keep their consciousness focused on the One Lord shall find eternal peace. ||21||

Here is the tuk in question in the OP:

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥
Kabīr jis marne ṯe jag darai mere man ānanḏ.
Kabeer, the world is afraid of death - that death fills my mind with bliss.

ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥
Marne hī ṯe pā▫ī▫ai pūran parmānanḏ. ||22||
It is only by death that perfect, supreme bliss is obtained. ||22||
...


ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਕਵਨੈ ਮਾਰਗਿ ਲਾਇ ॥
Kabīr ih ṯan jā▫igā kavnai mārag lā▫e.
Kabeer, this body shall perish; place it on the path.

ਕੈ ਸੰਗਤਿ ਕਰਿ ਸਾਧ ਕੀ ਕੈ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੨੮॥
Kai sangaṯ kar sāḏẖ kī kai har ke gun gā▫e. ||28||
Either join the Saadh Sangat, the Company of the Holy, or sing the Glorious Praises of the Lord. ||28||

ਕਬੀਰ ਮਰਤਾ ਮਰਤਾ ਜਗੁ ਮੂਆ ਮਰਿ ਭੀ ਨ ਜਾਨਿਆ ਕੋਇ ॥
Kabīr marṯā marṯā jag mū▫ā mar bẖī na jāni▫ā ko▫e.
Kabeer, dying, dying, the whole world has to die, and yet, none know how to die.

ਐਸੇ ਮਰਨੇ ਜੋ ਮਰੈ ਬਹੁਰਿ ਨ ਮਰਨਾ ਹੋਇ ॥੨੯॥
Aise marne jo marai bahur na marnā ho▫e. ||29||
Let those who die, die such a death, that they shall never have to die again. ||29||
(in other words, face your death now, before your actual physical death)

Then here it is in plain language!:

ਕਬੀਰਾ ਤੁਹੀ ਕਬੀਰੁ ਤੂ ਤੇਰੋ ਨਾਉ ਕਬੀਰੁ ॥
Kabīrā ṯuhī Kabīr ṯū ṯero nā▫o Kabīr.
Kabeer, you are Kabeer; your name means great.
ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਤਬ ਪਾਈਐ ਜਉ ਪਹਿਲੇ ਤਜਹਿ ਸਰੀਰੁ ॥੩੧॥
Rām raṯan ṯab pā▫ī▫ai ja▫o pahile ṯajėh sarīr. ||31||
O Lord, You are Kabeer. The Jewel of the Lord is obtained, when the mortal first gives up his body. ||31||
ਕਬੀਰ ਝੰਖੁ ਨ ਝੰਖੀਐ ਤੁਮਰੋ ਕਹਿਓ ਨ ਹੋਇ ॥
Kabīr jẖankẖ na jẖankẖī▫ai ṯumro kahi▫o na ho▫e.
Kabeer, do not struggle in stubborn pride; nothing happens just because you say so.

ਕਰਮ ਕਰੀਮ ਜੁ ਕਰਿ ਰਹੇ ਮੇਟਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥੩੨॥
Karam karīm jo kar rahe met na sākai ko▫e. ||32||
No one can erase the actions of the Merciful Lord. ||32||
You will not live forever. The control you try to have over life is nothing before reality.

ਕਬੀਰ ਕਸਉਟੀ ਰਾਮ ਕੀ ਝੂਠਾ ਟਿਕੈ ਨ ਕੋਇ ॥
Kabīr kasa▫utī rām kī jẖūṯẖā tikai na ko▫e.
Kabeer, no one who is false can withstand the Touchstone of the Lord.

ਰਾਮ ਕਸਉਟੀ ਸੋ ਸਹੈ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵਾ ਹੋਇ ॥੩੩॥
Rām kasa▫utī so sahai jo mar jīvā ho▫e. ||33||
He alone can pass the test of the Lord's Touchstone, who remains dead while yet alive. ||33||
And then this!

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਦੇਹੀ ਦੇਖਿ ਸੁਰੰਗ ॥
Kabīr garab na kījī▫ai ḏehī ḏekẖ surang.
Kabeer, do not be so proud, looking at your beautiful body.

ਆਜੁ ਕਾਲ੍ਹ੍ਹਿ ਤਜਿ ਜਾਹੁਗੇ ਜਿਉ ਕਾਂਚੁਰੀ ਭੁਯੰਗ ॥੪੦॥
Āj kāliĥ ṯaj jāhuge ji▫o kāʼncẖurī bẖuyang. ||40||
Today or tomorrow, you will have to leave it behind, like the snake shedding its skin. ||40||
To my mind, Kabir is summing up the essence of life: everything will die, everything is impermanent, especially your small human life. Accepting the fact of your own inevitable death is the key the living life, and if you can fully accept that, you gain an awareness of the blissful paradox of being dead while alive.

In essence, stop worrying about the complexities of this life-illusion and focus on the One reality that has been there from the beginning, all through the ages, is here right now, and will always be even after you are long gone. Wow - sweet relief.

Kabir then goes on to talk about humility and devotional worship, giving examples of how someone who is dead while alive would live compared to someone who is not, and how it is good to associate with those who are on the right track, and who live by example.

This is my favourite part so far:

ਕਬੀਰ ਮਾਟੀ ਕੇ ਹਮ ਪੂਤਰੇ ਮਾਨਸੁ ਰਾਖਿਓ*ੁ ਨਾਉ ॥
Kabīr mātī ke ham pūṯre mānas rākẖi▫o nā▫o.
Kabeer, we are puppets of clay, but we take the name of mankind.

ਚਾਰਿ ਦਿਵਸ ਕੇ ਪਾਹੁਨੇ ਬਡ ਬਡ ਰੂੰਧਹਿ ਠਾਉ ॥੬੪॥
Cẖār ḏivas ke pāhune bad bad rūʼnḏẖėh ṯẖā▫o. ||64||
We are guests here for only a few days, but we take up so much space. ||64||

This is just a scratch on the surface of a very intriguing set of shaloks. I hope it is food for though for you, Ji.
 

Luckysingh

Writer
SPNer
Dec 4, 2011
1,633
2,753
Vancouver
Re: ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥ &#260

hmm.. Thanks Singh ji, So Kabir Ji are NOT talking about literal death, just about breaking ਮੋਹ ?
No, this pangtee is still talking about ''literal death'', although some other tuks of Kabir are about spiritual death.

Kabirji is telling us that the wordly death is seen differently by 2 sorts of people.
1) the Ignorant see it as the end as they see a time-bound consciousness and have an EGO-Being life
2) The spiritually elevated see it as something to rejoice. They see it as a new beginning, that the life was just a middle phase. The spiritual being is united with ''Paramanand''-supreme bliss.
Kabir ji already nows how to die the Ego-being life because he dies repeatedly, every day in anand in meditation.
 

Sherdil

Writer
SPNer
Jan 20, 2014
438
874
Re: Kabīr jis marne ṯe jag darai mere man ānanḏ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ &#260

Ishna ji provided us with a few gems that help put things in perspective. In my opinion, the pankti is describing death of the self, in terms of our perception of who we are. This is the eradication of haumai, which is the feeling of “I am”. This feeling of haumai promotes duality, in that you view yourself as separate from the world around you, rather than everything being an extension of yourself. So the only thing that is dying is your outlook. This is what is meant by jivan mukht (dead/liberated while alive).


It becomes clearer if we look at the shabadh in its entirety. There is a message of two types of deaths. The first death is the death of the self, which is illustrated by the pankti in question. The second death is quite literal. The jivan mukht no longer fears the literal death because he has intuitive awareness of the transient nature of things.


It is a long shabadh, so I have highlighted the parts which I think illustrate the point.


Page 1365, GGS


ਸਲੋਕ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ
सलोक भगत कबीर जीउ के
Salok bẖagaṯ Kabīr jī▫o ke
Shaloks Of Devotee Kabeer Jee:

ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥
Ik▫oaʼnkār saṯgur parsāḏ.
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਸਿਮਰਨੀ ਰਸਨਾ ਊਪਰਿ ਰਾਮੁ
कबीर मेरी सिमरनी रसना ऊपरि रामु ॥
Kabīr merī simrnī rasnā ūpar rām.
Kabeer, my rosary is my tongue, upon which the Lord's Name is strung.

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਸਗਲ ਭਗਤ ਤਾ ਕੋ ਸੁਖੁ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥੧॥
आदि जुगादी सगल भगत ता को सुखु बिस्रामु ॥१॥
Āḏ jugāḏī sagal bẖagaṯ ṯā ko sukẖ bisrām. ||1||
From the very beginning, and throughout the ages, all the devotees abide in tranquil peace. ||1||

ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਜਾਤਿ ਕਉ ਸਭੁ ਕੋ ਹਸਨੇਹਾਰੁ
कबीर मेरी जाति कउ सभु को हसनेहारु ॥
Kabīr merī jāṯ ka▫o sabẖ ko hasnehār.
Kabeer, everyone laughs at my social class.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਇਸ ਜਾਤਿ ਕਉ ਜਿਹ ਜਪਿਓ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥੨॥
बलिहारी इस जाति कउ जिह जपिओ सिरजनहारु ॥२॥
Balihārī is jāṯ ka▫o jih japi▫o sirjanhār. ||2||
I am a sacrifice to this social class, in which I chant and meditate on the Creator. ||2||

ਕਬੀਰ ਡਗਮਗ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਕਹਾ ਡੁਲਾਵਹਿ ਜੀਉ
कबीर डगमग किआ करहि कहा डुलावहि जीउ ॥
Kabīr dagmag ki▫ā karahi kahā dulāvėh jī▫o.
Kabeer, why do you stumble? Why does your soul waver?

ਸਰਬ ਸੂਖ ਕੋ ਨਾਇਕੋ ਰਾਮ ਨਾਮ ਰਸੁ ਪੀਉ ॥੩॥
सरब सूख को नाइको राम नाम रसु पीउ ॥३॥
Sarab sūkẖ ko nā▫iko rām nām ras pī▫o. ||3||
He is the Lord of all comforts and peace; drink in the Sublime Essence of the Lord's Name. ||3||

ਕਬੀਰ ਕੰਚਨ ਕੇ ਕੁੰਡਲ ਬਨੇ ਊਪਰਿ ਲਾਲ ਜੜਾਉ
कबीर कंचन के कुंडल बने ऊपरि लाल जड़ाउ ॥
Kabīr kancẖan ke kundal bane ūpar lāl jaṛā▫o.
Kabeer, earrings made of gold and studded with jewels,

ਦੀਸਹਿ ਦਾਧੇ ਕਾਨ ਜਿਉ ਜਿਨ੍ਹ੍ਹ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਨਾਉ ॥੪॥
दीसहि दाधे कान जिउ जिन्ह मनि नाही नाउ ॥४॥
Ḏīsėh ḏāḏẖe kān ji▫o jinĥ man nāhī nā▫o. ||4||
look like burnt twigs, if the Name is not in the mind. ||4||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਏਕੁ ਆਧੁ ਜੋ ਜੀਵਤ ਮਿਰਤਕੁ ਹੋਇ
कबीर ऐसा एकु आधु जो जीवत मिरतकु होइ ॥
Kabīr aisā ek āḏẖ jo jīvaṯ mirṯak ho▫e.
Kabeer, rare is such a person, who remains dead while yet alive.

ਨਿਰਭੈ ਹੋਇ ਕੈ ਗੁਨ ਰਵੈ ਜਤ ਪੇਖਉ ਤਤ ਸੋਇ ॥੫॥
निरभै होइ कै गुन रवै जत पेखउ तत सोइ ॥५॥
Nirbẖai ho▫e kai gun ravai jaṯ pekẖa▫o ṯaṯ so▫e. ||5||
Singing the Glorious Praises of the Lord, he is fearless. Wherever I look, the Lord is there. ||5||

ਕਬੀਰ ਜਾ ਦਿਨ ਹਉ ਮੂਆ ਪਾਛੈ ਭਇਆ ਅਨੰਦੁ
कबीर जा दिन हउ मूआ पाछै भइआ अनंदु ॥
Kabīr jā ḏin ha▫o mū▫ā pācẖẖai bẖa▫i▫ā anand.
Kabeer, on the day when I die, afterwards there shall be bliss.

ਮੋਹਿ ਮਿਲਿਓ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਨਾ ਸੰਗੀ ਭਜਹਿ ਗਬਿੰਦੁ ॥੬॥
मोहि मिलिओ प्रभु आपना संगी भजहि गोबिंदु ॥६॥
Mohi mili▫o parabẖ āpnā sangī bẖajėh gobinḏ. ||6||
I shall meet with my Lord God. Those with me shall meditate and vibrate on the Lord of the Universe. ||6||

ਕਬੀਰ ਸਭ ਤੇ ਹਮ ਬੁਰੇ ਹਮ ਤਜਿ ਭਲੋ ਸਭੁ ਕੋਇ
कबीर सभ ते हम बुरे हम तजि भलो सभु कोइ ॥
Kabīr sabẖ ṯe ham bure ham ṯaj bẖalo sabẖ ko▫e.
Kabeer, I am the worst of all. Everyone else is good.

ਜਿਨਿ ਐਸਾ ਕਰਿ ਬੂਝਿਆ ਮੀਤੁ ਹਮਾਰਾ ਸੋਇ ॥੭॥
जिनि ऐसा करि बूझिआ मीतु हमारा सोइ ॥७॥
Jin aisā kar būjẖi▫ā mīṯ hamārā so▫e. ||7||
Whoever understands this is a friend of mine. ||7||

ਕਬੀਰ ਆਈ ਮੁਝਹਿ ਪਹਿ ਅਨਿਕ ਕਰੇ ਕਰਿ ਭੇਸ
कबीर आई मुझहि पहि अनिक करे करि भेस ॥
Kabīr ā▫ī mujẖėh pėh anik kare kar bẖes.
Kabeer, she came to me in various forms and disguises.

ਹਮ ਰਾਖੇ ਗੁਰ ਆਪਨੇ ਉਨਿ ਕੀਨੋ ਆਦੇਸੁ ॥੮॥
हम राखे गुर आपने उनि कीनो आदेसु ॥८॥
Ham rākẖe gur āpne un kīno āḏes. ||8||
My Guru saved me, and now she bows humbly to me. ||8||

ਕਬੀਰ ਸੋਈ ਮਾਰੀਐ ਜਿਹ ਮੂਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ
कबीर सोई मारीऐ जिह मूऐ सुखु होइ ॥
Kabīr so▫ī mārī▫ai jih mū▫ai sukẖ ho▫e.
Kabeer, kill only that, which, when killed, shall bring peace.

ਭਲੋ ਭਲੋ ਸਭੁ ਕੋ ਕਹੈ ਬੁਰੋ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥੯॥
भलो भलो सभु को कहै बुरो न मानै कोइ ॥९॥
Bẖalo bẖalo sabẖ ko kahai buro na mānai ko▫e. ||9||
Everyone shall call you good, very good, and no one shall think you are bad. ||9||

ਕਬੀਰ ਰਾਤੀ ਹੋਵਹਿ ਕਾਰੀਆ ਕਾਰੇ ਊਭੇ ਜੰਤ
कबीर राती होवहि कारीआ कारे ऊभे जंत ॥
Kabīr rāṯī hovėh kārī▫ā kāre ūbẖe janṯ.
Kabeer, the night is dark, and men go about doing their dark deeds.

ਲੈ ਫਾਹੇ ਉਠਿ ਧਾਵਤੇ ਸਿ ਜਾਨਿ ਮਾਰੇ ਭਗਵੰਤ ॥੧੦॥
लै फाहे उठि धावते सि जानि मारे भगवंत ॥१०॥
Lai fāhe uṯẖ ḏẖāvṯe sė jān māre bẖagvanṯ. ||10||
They take the noose and run around; but rest assured that God shall destroy them. ||10||

ਕਬੀਰ ਚੰਦਨ ਕਾ ਬਿਰਵਾ ਭਲਾ ਬੇੜ੍ਹ੍ਹਿਓ ਢਾਕ ਪਲਾਸ
कबीर चंदन का बिरवा भला बेड़्हिओ ढाक पलास ॥
Kabīr cẖanḏan kā birvā bẖalā beṛėha▫o dẖāk palās.
Kabeer, the sandalwood tree is good, even though it is surrounded by weeds.

ਓਇ ਭੀ ਚੰਦਨੁ ਹੋਇ ਰਹੇ ਬਸੇ ਜੁ ਚੰਦਨ ਪਾਸਿ ॥੧੧॥
ओइ भी चंदनु होइ रहे बसे जु चंदन पासि ॥११॥
O▫e bẖī cẖanḏan ho▫e rahe base jo cẖanḏan pās. ||11||
Those who dwell near the sandalwood tree, become just like the sandalwood tree. ||11||

ਕਬੀਰ ਬਾਂਸੁ ਬਡਾਈ ਬੂਡਿਆ ਇਉ ਮਤ ਡੂਬਹੁ ਕੋਇ
कबीर बांसु बडाई बूडिआ इउ मत डूबहु कोइ ॥
Kabīr bāʼns badā▫ī būdi▫ā i▫o maṯ dūbahu ko▫e.
Kabeer, the bamboo is drowned in its egotistical pride. No one should drown like this.

ਚੰਦਨ ਕੈ ਨਿਕਟੇ ਬਸੈ ਬਾਂਸੁ ਸੁਗੰਧੁ ਹੋਇ ॥੧੨॥
चंदन कै निकटे बसै बांसु सुगंधु न होइ ॥१२॥
Cẖanḏan kai nikte basai bāʼns suganḏẖ na ho▫e. ||12||
Bamboo also dwells near the sandalwood tree, but it does not take up its fragrance. ||12||

ਕਬੀਰ ਦੀਨੁ ਗਵਾਇਆ ਦੁਨੀ ਸਿਉ ਦੁਨੀ ਚਾਲੀ ਸਾਥਿ
कबीर दीनु गवाइआ दुनी सिउ दुनी न चाली साथि ॥
Kabīr ḏīn gavā▫i▫ā ḏunī si▫o ḏunī na cẖālī sāth.
Kabeer, the mortal loses his faith, for the sake of the world, but the world shall not go along with him in the end.

ਪਾਇ ਕੁਹਾੜਾ ਮਾਰਿਆ ਗਾਫਲਿ ਅਪੁਨੈ ਹਾਥਿ ॥੧੩॥
पाइ कुहाड़ा मारिआ गाफलि अपुनै हाथि ॥१३॥
Pā▫e kuhāṛā māri▫ā gāfal apunai hāth. ||13||
The idiot strikes his own foot with the axe by his own hand. ||13||

ਕਬੀਰ ਜਹ ਜਹ ਹਉ ਫਿਰਿਓ ਕਉਤਕ ਠਾਓ ਠਾਇ
कबीर जह जह हउ फिरिओ कउतक ठाओ ठाइ ॥
Kabīr jah jah ha▫o firi▫o ka▫uṯak ṯẖā▫o ṯẖā▫e.
Kabeer, wherever I go, I see wonders everywhere.

ਇਕ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਬਾਹਰਾ ਊਜਰੁ ਮੇਰੈ ਭਾਂਇ ॥੧੪॥
इक राम सनेही बाहरा ऊजरु मेरै भांइ ॥१४॥
Ik rām sanehī bāhrā ūjar merai bẖāʼn▫e. ||14||
But without the devotees of the One Lord, it is all wilderness to me. ||14||

ਕਬੀਰ ਸੰਤਨ ਕੀ ਝੁੰਗੀਆ ਭਲੀ ਭਠਿ ਕੁਸਤੀ ਗਾਉ
कबीर संतन की झुंगीआ भली भठि कुसती गाउ ॥
Kabīr sanṯan kī jẖungī▫ā bẖalī bẖaṯẖ kusṯī gā▫o.
Kabeer, the dwelling of the Saints is good; the dwelling of the unrighteous burns like an oven.

ਆਗਿ ਲਗਉ ਤਿਹ ਧਉਲਹਰ ਜਿਹ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਉ ॥੧੫॥
आगि लगउ तिह धउलहर जिह नाही हरि को नाउ ॥१५॥
Āg laga▫o ṯih ḏẖa▫ulhar jih nāhī har ko nā▫o. ||15||
Those mansions in which the Lord's Name is not chanted might just as well burn down. ||15||

ਕਬੀਰ ਸੰਤ ਮੂਏ ਕਿਆ ਰੋਈਐ ਜੋ ਅਪੁਨੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਜਾਇ
कबीर संत मूए किआ रोईऐ जो अपुने ग्रिहि जाइ ॥
Kabīr sanṯ mū▫e ki▫ā ro▫ī▫ai jo apune garihi jā▫e.
Kabeer, why cry at the death of a Saint? He is just going back to his home.

ਰੋਵਹੁ ਸਾਕਤ ਬਾਪੁਰੇ ਜੁ ਹਾਟੈ ਹਾਟ ਬਿਕਾਇ ॥੧੬॥
रोवहु साकत बापुरे जु हाटै हाट बिकाइ ॥१६॥
Rovhu sākaṯ bāpure jo hātai hāt bikā▫e. ||16||
Cry for the wretched, faithless cynic, who is sold from store to store. ||16||

ਕਬੀਰ ਸਾਕਤੁ ਐਸਾ ਹੈ ਜੈਸੀ ਲਸਨ ਕੀ ਖਾਨਿ
कबीर साकतु ऐसा है जैसी लसन की खानि ॥
Kabīr sākaṯ aisā hai jaisī lasan kī kẖān.
Kabeer, the faithless cynic is like a piece of garlic.

ਕੋਨੇ ਬੈਠੇ ਖਾਈਐ ਪਰਗਟ ਹੋਇ ਨਿਦਾਨਿ ॥੧੭॥
कोने बैठे खाईऐ परगट होइ निदानि ॥१७॥
Kone baiṯẖe kẖā▫ī▫ai pargat ho▫e niḏān. ||17||
Even if you eat it sitting in a corner, it becomes obvious to everyone. ||17||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਡੋਲਨੀ ਪਵਨੁ ਝਕੋਲਨਹਾਰੁ
कबीर माइआ डोलनी पवनु झकोलनहारु ॥
Kabīr mā▫i▫ā dolnī pavan jẖakolanhār.
Kabeer, Maya is the butter-churn, and the breath is the churning-stick.

ਸੰਤਹੁ ਮਾਖਨੁ ਖਾਇਆ ਛਾਛਿ ਪੀਐ ਸੰਸਾਰੁ ॥੧੮॥
संतहु माखनु खाइआ छाछि पीऐ संसारु ॥१८॥
Sanṯahu mākẖan kẖā▫i▫ā cẖẖācẖẖ pī▫ai sansār. ||18||
The Saints eat the butter, while the world drinks the whey. ||18||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਡੋਲਨੀ ਪਵਨੁ ਵਹੈ ਹਿਵ ਧਾਰ
कबीर माइआ डोलनी पवनु वहै हिव धार ॥
Kabīr mā▫i▫ā dolnī pavan vahai hiv ḏẖār.
Kabeer, Maya is the butter-churn; the breath flows like ice water.

ਜਿਨਿ ਬਿਲੋਇਆ ਤਿਨਿ ਖਾਇਆ ਅਵਰ ਬਿਲੋਵਨਹਾਰ ॥੧੯॥
जिनि बिलोइआ तिनि खाइआ अवर बिलोवनहार ॥१९॥
Jin bilo▫i▫ā ṯin kẖā▫i▫ā avar bilovanhār. ||19||
Whoever does the churning eats the butter; the others are just churning-sticks. ||19||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਚੋਰਟੀ ਮੁਸਿ ਮੁਸਿ ਲਾਵੈ ਹਾਟਿ
कबीर माइआ चोरटी मुसि मुसि लावै हाटि ॥
Kabīr mā▫i▫ā cẖortī mus mus lāvai hāt.
Kabeer, Maya is the thief, which breaks in and plunders the store.

ਏਕੁ ਕਬੀਰਾ ਨਾ ਮੁਸੈ ਜਿਨਿ ਕੀਨੀ ਬਾਰਹ ਬਾਟ ॥੨੦॥
एकु कबीरा ना मुसै जिनि कीनी बारह बाट ॥२०॥
Ėk kabīrā nā musai jin kīnī bārah bāt. ||20||
Only Kabeer is not plundered; he has cut her into twelve pieces. ||20||

ਕਬੀਰ ਸੂਖੁ ਏਂਹ ਜੁਗਿ ਕਰਹਿ ਜੁ ਬਹੁਤੈ ਮੀਤ
कबीर सूखु न एंह जुगि करहि जु बहुतै मीत ॥
Kabīr sūkẖ na eʼnh jug karahi jo bahuṯai mīṯ.
Kabeer, peace does not come in this world by making lots of friends.

ਜੋ ਚਿਤੁ ਰਾਖਹਿ ਏਕ ਸਿਉ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਨੀਤ ॥੨੧॥
जो चितु राखहि एक सिउ ते सुखु पावहि नीत ॥२१॥
Jo cẖiṯ rākẖahi ek si▫o ṯe sukẖ pāvahi nīṯ. ||21||
Those who keep their consciousness focused on the One Lord shall find eternal peace. ||21||

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ
कबीर जिसु मरने ते जगु डरै मेरे मनि आनंदु ॥
Kabīr jis marne ṯe jag darai mere man ānanḏ.
Kabeer, the world is afraid of death - that death fills my mind with bliss.

ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥
मरने ही ते पाईऐ पूरनु परमानंदु ॥२२॥
Marne hī ṯe pā▫ī▫ai pūran parmānanḏ. ||22||
It is only by death that perfect, supreme bliss is obtained. ||22||

ਰਾਮ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇ ਕੈ ਕਬੀਰਾ ਗਾਂਠਿ ਖੋਲ੍ਹ੍ਹ
राम पदारथु पाइ कै कबीरा गांठि न खोल्ह ॥
Rām paḏārath pā▫e kai kabīrā gāʼnṯẖ na kẖolĥ.
The Treasure of the Lord is obtained, O Kabeer, but do not undo its knot.

ਨਹੀ ਪਟਣੁ ਨਹੀ ਪਾਰਖੂ ਨਹੀ ਗਾਹਕੁ ਨਹੀ ਮੋਲੁ ॥੨੩॥
नही पटणु नही पारखू नही गाहकु नही मोलु ॥२३॥
Nahī pataṇ nahī pārkẖū nahī gāhak nahī mol. ||23||
There is no market to sell it, no appraiser, no customer, and no price. ||23||

ਕਬੀਰ ਤਾ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜਾ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਰਾਮੁ
कबीर ता सिउ प्रीति करि जा को ठाकुरु रामु ॥
Kabīr ṯā si▫o parīṯ kar jā ko ṯẖākur rām.
Kabeer, be in love with only that one, whose Master is the Lord.

ਪੰਡਿਤ ਰਾਜੇ ਭੂਪਤੀ ਆਵਹਿ ਕਉਨੇ ਕਾਮ ॥੨੪॥
पंडित राजे भूपती आवहि कउने काम ॥२४॥
Pandiṯ rāje bẖūpṯī āvahi ka▫une kām. ||24||
The Pandits, the religious scholars, kings and landlords - what good is love for them? ||24||

ਕਬੀਰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਇਕ ਸਿਉ ਕੀਏ ਆਨ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾਇ
कबीर प्रीति इक सिउ कीए आन दुबिधा जाइ ॥
Kabīr parīṯ ik si▫o kī▫e ān ḏubiḏẖā jā▫e.
Kabeer, when you are in love with the One Lord, duality and alienation depart.

ਭਾਵੈ ਲਾਂਬੇ ਕੇਸ ਕਰੁ ਭਾਵੈ ਘਰਰਿ ਮੁਡਾਇ ॥੨੫॥
भावै लांबे केस करु भावै घररि मुडाइ ॥२५॥
Bẖāvai lāʼnbe kes kar bẖāvai gẖarar mudā▫e. ||25||
You may have long hair, or you may shave your head bald. ||25||

ਕਬੀਰ ਜਗੁ ਕਾਜਲ ਕੀ ਕੋਠਰੀ ਅੰਧ ਪਰੇ ਤਿਸ ਮਾਹਿ
कबीर जगु काजल की कोठरी अंध परे तिस माहि ॥
Kabīr jag kājal kī koṯẖrī anḏẖ pare ṯis māhi.
Kabeer, the world is a room filled with black soot; the blind fall into its trap.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਪੈਸਿ ਜੁ ਨੀਕਸਿ ਜਾਹਿ ॥੨੬॥
हउ बलिहारी तिन कउ पैसि जु नीकसि जाहि ॥२६॥
Ha▫o balihārī ṯin ka▫o pais jo nīkas jāhi. ||26||
I am a sacrifice to those who are thrown in, and still escape. ||26||

ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਸਕਹੁ ਲੇਹੁ ਬਹੋਰਿ
कबीर इहु तनु जाइगा सकहु त लेहु बहोरि ॥
Kabīr ih ṯan jā▫igā sakahu ṯa leho bahor.
Kabeer, this body shall perish; save it, if you can.

ਨਾਂਗੇ ਪਾਵਹੁ ਤੇ ਗਏ ਜਿਨ ਕੇ ਲਾਖ ਕਰੋਰਿ ॥੨੭॥
नांगे पावहु ते गए जिन के लाख करोरि ॥२७॥
Nāʼnge pāvhu ṯe ga▫e jin ke lākẖ karor. ||27||
Even those who have tens of thousands and millions, must depart bare-footed in the end. ||27||

ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਕਵਨੈ ਮਾਰਗਿ ਲਾਇ
कबीर इहु तनु जाइगा कवनै मारगि लाइ ॥
Kabīr ih ṯan jā▫igā kavnai mārag lā▫e.
Kabeer, this body shall perish; place it on the path.

ਕੈ ਸੰਗਤਿ ਕਰਿ ਸਾਧ ਕੀ ਕੈ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੨੮॥
कै संगति करि साध की कै हरि के गुन गाइ ॥२८॥
Kai sangaṯ kar sāḏẖ kī kai har ke gun gā▫e. ||28||
Either join the Saadh Sangat, the Company of the Holy, or sing the Glorious Praises of the Lord. ||28||

ਕਬੀਰ ਮਰਤਾ ਮਰਤਾ ਜਗੁ ਮੂਆ ਮਰਿ ਭੀ ਜਾਨਿਆ ਕੋਇ
कबीर मरता मरता जगु मूआ मरि भी न जानिआ कोइ ॥
Kabīr marṯā marṯā jag mū▫ā mar bẖī na jāni▫ā ko▫e.
Kabeer, dying, dying, the whole world has to die, and yet, none know how to die.

ਐਸੇ ਮਰਨੇ ਜੋ ਮਰੈ ਬਹੁਰਿ ਮਰਨਾ ਹੋਇ ॥੨੯॥
ऐसे मरने जो मरै बहुरि न मरना होइ ॥२९॥
Aise marne jo marai bahur na marnā ho▫e. ||29||
Let those who die, die such a death, that they shall never have to die again. ||29||

ਕਬੀਰ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ ਹੋਇ ਬਾਰੈ ਬਾਰ
कबीर मानस जनमु दुल्मभु है होइ न बारै बार ॥
Kabīr mānas janam ḏulambẖ hai ho▫e na bārai bār.
Kabeer, it is so difficult to obtain this human body; it does not just come over and over again.

ਜਿਉ ਬਨ ਫਲ ਪਾਕੇ ਭੁਇ ਗਿਰਹਿ ਬਹੁਰਿ ਲਾਗਹਿ ਡਾਰ ॥੩੦॥
जिउ बन फल पाके भुइ गिरहि बहुरि न लागहि डार ॥३०॥
Ji▫o ban fal pāke bẖu▫e girėh bahur na lāgėh dār. ||30||
It is like the ripe fruit on the tree; when it falls to the ground, it cannot be re-attached to the branch. ||30||

ਕਬੀਰਾ ਤੁਹੀ ਕਬੀਰੁ ਤੂ ਤੇਰੋ ਨਾਉ ਕਬੀਰੁ
कबीरा तुही कबीरु तू तेरो नाउ कबीरु ॥
Kabīrā ṯuhī Kabīr ṯū ṯero nā▫o Kabīr.
Kabeer, you are Kabeer; your name means great.

ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਤਬ ਪਾਈਐ ਜਉ ਪਹਿਲੇ ਤਜਹਿ ਸਰੀਰੁ ॥੩੧॥
राम रतनु तब पाईऐ जउ पहिले तजहि सरीरु ॥३१॥
Rām raṯan ṯab pā▫ī▫ai ja▫o pahile ṯajėh sarīr. ||31||
O Lord, You are Kabeer. The Jewel of the Lord is obtained, when the mortal first gives up his body. ||31||

ਕਬੀਰ ਝੰਖੁ ਝੰਖੀਐ ਤੁਮਰੋ ਕਹਿਓ ਹੋਇ
कबीर झंखु न झंखीऐ तुमरो कहिओ न होइ ॥
Kabīr jẖankẖ na jẖankẖī▫ai ṯumro kahi▫o na ho▫e.
Kabeer, do not struggle in stubborn pride; nothing happens just because you say so.

ਕਰਮ ਕਰੀਮ ਜੁ ਕਰਿ ਰਹੇ ਮੇਟਿ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥੩੨॥
करम करीम जु करि रहे मेटि न साकै कोइ ॥३२॥
Karam karīm jo kar rahe met na sākai ko▫e. ||32||
No one can erase the actions of the Merciful Lord. ||32||

ਕਬੀਰ ਕਸਉਟੀ ਰਾਮ ਕੀ ਝੂਠਾ ਟਿਕੈ ਕੋਇ
कबीर कसउटी राम की झूठा टिकै न कोइ ॥
Kabīr kasa▫utī rām kī jẖūṯẖā tikai na ko▫e.
Kabeer, no one who is false can withstand the Touchstone of the Lord.

ਰਾਮ ਕਸਉਟੀ ਸੋ ਸਹੈ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵਾ ਹੋਇ ॥੩੩॥
राम कसउटी सो सहै जो मरि जीवा होइ ॥३३॥
Rām kasa▫utī so sahai jo mar jīvā ho▫e. ||33||
He alone can pass the test of the Lord's Touchstone, who remains dead while yet alive. ||33||

ਕਬੀਰ ਊਜਲ ਪਹਿਰਹਿ ਕਾਪਰੇ ਪਾਨ ਸੁਪਾਰੀ ਖਾਹਿ
कबीर ऊजल पहिरहि कापरे पान सुपारी खाहि ॥
Kabīr ūjal pahirahi kāpre pān supārī kẖāhi.
Kabeer, some wear gaudy robes, and chew betel leaves and betel nuts.

ਏਕਸ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਬਾਧੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਂਹਿ ॥੩੪॥
एकस हरि के नाम बिनु बाधे जम पुरि जांहि ॥३४॥
Ėkas har ke nām bin bāḏẖe jam pur jāʼnhi. ||34||
Without the Name of the One Lord, they are bound and gagged and taken to the City of Death. ||34||

ਕਬੀਰ ਬੇੜਾ ਜਰਜਰਾ ਫੂਟੇ ਛੇਂਕ ਹਜਾਰ
कबीर बेड़ा जरजरा फूटे छेंक हजार ॥
Kabīr beṛā jarjarā fūte cẖẖeʼnk hajār.
Kabeer, the boat is old, and it has thousands of holes.

ਹਰੂਏ ਹਰੂਏ ਤਿਰਿ ਗਏ ਡੂਬੇ ਜਿਨ ਸਿਰ ਭਾਰ ॥੩੫॥
हरूए हरूए तिरि गए डूबे जिन सिर भार ॥३५॥
Harū▫e harū▫e ṯir ga▫e dūbe jin sir bẖār. ||35||
Those who are light get across, while those who carry the weight of their sins on their heads are drowned. ||35||

ਕਬੀਰ ਹਾਡ ਜਰੇ ਜਿਉ ਲਾਕਰੀ ਕੇਸ ਜਰੇ ਜਿਉ ਘਾਸੁ
कबीर हाड जरे जिउ लाकरी केस जरे जिउ घासु ॥
Kabīr hād jare ji▫o lākrī kes jare ji▫o gẖās.
Kabeer, the bones burn like wood, and the hair burns like straw.

ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਰਤਾ ਦੇਖਿ ਕੈ ਭਇਓ ਕਬੀਰੁ ਉਦਾਸੁ ॥੩੬॥
इहु जगु जरता देखि कै भइओ कबीरु उदासु ॥३६॥
Ih jag jarṯā ḏekẖ kai bẖa▫i▫o Kabīr uḏās. ||36||
Seeing the world burning like this, Kabeer has become sad. ||36||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਕੀਜੀਐ ਚਾਮ ਲਪੇਟੇ ਹਾਡ
कबीर गरबु न कीजीऐ चाम लपेटे हाड ॥
Kabīr garab na kījī▫ai cẖām lapete hād.
Kabeer, do not be so proud of your bones wrapped up in skin.

ਹੈਵਰ ਊਪਰਿ ਛਤ੍ਰ ਤਰ ਤੇ ਫੁਨਿ ਧਰਨੀ ਗਾਡ ॥੩੭॥
हैवर ऊपरि छत्र तर ते फुनि धरनी गाड ॥३७॥
Haivar ūpar cẖẖaṯar ṯar ṯe fun ḏẖarnī gād. ||37||
Those who were on their horses and under their canopies, were eventually buried under the ground. ||37||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਕੀਜੀਐ ਊਚਾ ਦੇਖਿ ਅਵਾਸੁ
कबीर गरबु न कीजीऐ ऊचा देखि अवासु ॥
Kabīr garab na kījī▫ai ūcẖā ḏekẖ avās.
Kabeer, do not be so proud of your tall mansions.

ਆਜੁ ਕਾਲ੍ਹ੍ਹਿ ਭੁਇ ਲੇਟਣਾ ਊਪਰਿ ਜਾਮੈ ਘਾਸੁ ॥੩੮॥
आजु काल्हि भुइ लेटणा ऊपरि जामै घासु ॥३८॥
Āj kāliĥ bẖu▫e letṇā ūpar jāmai gẖās. ||38||
Today or tomorrow, you shall lie beneath the ground, and the grass shall grow above you. ||38||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਕੀਜੀਐ ਰੰਕੁ ਹਸੀਐ ਕੋਇ
कबीर गरबु न कीजीऐ रंकु न हसीऐ कोइ ॥
Kabīr garab na kījī▫ai rank na hasī▫ai ko▫e.
Kabeer, do not be so proud, and do not laugh at the poor.

ਅਜਹੁ ਸੁ ਨਾਉ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਮਹਿ ਕਿਆ ਜਾਨਉ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥੩੯॥
अजहु सु नाउ समुंद्र महि किआ जानउ किआ होइ ॥३९॥
Ajahu so nā▫o samunḏar mėh ki▫ā jān▫o ki▫ā ho▫e. ||39||
Your boat is still out at sea; who knows what will happen? ||39||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਕੀਜੀਐ ਦੇਹੀ ਦੇਖਿ ਸੁਰੰਗ
कबीर गरबु न कीजीऐ देही देखि सुरंग ॥
Kabīr garab na kījī▫ai ḏehī ḏekẖ surang.
Kabeer, do not be so proud, looking at your beautiful body.

ਆਜੁ ਕਾਲ੍ਹ੍ਹਿ ਤਜਿ ਜਾਹੁਗੇ ਜਿਉ ਕਾਂਚੁਰੀ ਭੁਯੰਗ ॥੪੦॥
आजु काल्हि तजि जाहुगे जिउ कांचुरी भुयंग ॥४०॥
Āj kāliĥ ṯaj jāhuge ji▫o kāʼncẖurī bẖuyang. ||40||
Today or tomorrow, you will have to leave it behind, like the snake shedding its skin. ||40||

ਕਬੀਰ ਲੂਟਨਾ ਹੈ ਲੂਟਿ ਲੈ ਰਾਮ ਨਾਮ ਹੈ ਲੂਟਿ
कबीर लूटना है त लूटि लै राम नाम है लूटि ॥
Kabīr lūtnā hai ṯa lūt lai rām nām hai lūt.
Kabeer, if you must rob and plunder, then plunder the plunder of the Lord's Name.

ਫਿਰਿ ਪਾਛੈ ਪਛੁਤਾਹੁਗੇ ਪ੍ਰਾਨ ਜਾਹਿੰਗੇ ਛੂਟਿ ॥੪੧॥
फिरि पाछै पछुताहुगे प्रान जाहिंगे छूटि ॥४१॥
Fir pācẖẖai pacẖẖuṯāhuge parān jāhinge cẖẖūt. ||41||
Otherwise, in the world hereafter, you will regret and repent, when the breath of life leaves the body. ||41||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋਈ ਜਨਮਿਓ ਅਪਨੈ ਘਰਿ ਲਾਵੈ ਆਗਿ
कबीर ऐसा कोई न जनमिओ अपनै घरि लावै आगि ॥
Kabīr aisā ko▫ī na janmi▫o apnai gẖar lāvai āg.
Kabeer, there is no one born, who burns his own home,

ਪਾਂਚਉ ਲਰਿਕਾ ਜਾਰਿ ਕੈ ਰਹੈ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਗਿ ॥੪੨॥
पांचउ लरिका जारि कै रहै राम लिव लागि ॥४२॥
Pāʼncẖa▫o larikā jār kai rahai rām liv lāg. ||42||
and burning his five sons, remains lovingly attuned to the Lord. ||42||

ਕੋ ਹੈ ਲਰਿਕਾ ਬੇਚਈ ਲਰਿਕੀ ਬੇਚੈ ਕੋਇ
को है लरिका बेचई लरिकी बेचै कोइ ॥
Ko hai larikā becẖ▫ī larikī becẖai ko▫e.
Kabeer, how rare are those who sell their son and sell their daughter

ਸਾਝਾ ਕਰੈ ਕਬੀਰ ਸਿਉ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਬਨਜੁ ਕਰੇਇ ॥੪੩॥
साझा करै कबीर सिउ हरि संगि बनजु करेइ ॥४३॥
Sājẖā karai Kabīr si▫o har sang banaj kare▫i. ||43||
and, entering into partnership with Kabeer, deal with the Lord. ||43||

ਕਬੀਰ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਮਤ ਸਹਸਾ ਰਹਿ ਜਾਇ
कबीर इह चेतावनी मत सहसा रहि जाइ ॥
Kabīr ih cẖeṯāvnī maṯ sahsā rėh jā▫e.
Kabeer, let me remind you of this. Do not be skeptical or cynical.

ਪਾਛੈ ਭੋਗ ਜੁ ਭੋਗਵੇ ਤਿਨ ਕੋ ਗੁੜੁ ਲੈ ਖਾਹਿ ॥੪੪॥
पाछै भोग जु भोगवे तिन को गुड़ु लै खाहि ॥४४॥
Pācẖẖai bẖog jo bẖogve ṯin ko guṛ lai kẖāhi. ||44||
Those pleasures which you enjoyed so much in the past - now you must eat their fruits. ||44||

ਕਬੀਰ ਮੈ ਜਾਨਿਓ ਪੜਿਬੋ ਭਲੋ ਪੜਿਬੇ ਸਿਉ ਭਲ ਜੋਗੁ
कबीर मै जानिओ पड़िबो भलो पड़िबे सिउ भल जोगु ॥
Kabīr mai jāni▫o paṛibo bẖalo paṛibe si▫o bẖal jog.
Kabeer, at first, I thought learning was good; then I thought Yoga was better.

ਭਗਤਿ ਛਾਡਉ ਰਾਮ ਕੀ ਭਾਵੈ ਨਿੰਦਉ ਲੋਗੁ ॥੪੫॥
भगति न छाडउ राम की भावै निंदउ लोगु ॥४५॥
Bẖagaṯ na cẖẖāda▫o rām kī bẖāvai ninḏa▫o log. ||45||
I shall never abandon devotional worship of the Lord, even though people may slander me. ||45||

ਕਬੀਰ ਲੋਗੁ ਕਿ ਨਿੰਦੈ ਬਪੁੜਾ ਜਿਹ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਗਿਆਨੁ
कबीर लोगु कि निंदै बपुड़ा जिह मनि नाही गिआनु ॥
Kabīr log kė ninḏai bapuṛā jih man nāhī gi▫ān.
Kabeer, how can the wretched people slander me? They have no wisdom or intelligence.

ਰਾਮ ਕਬੀਰਾ ਰਵਿ ਰਹੇ ਅਵਰ ਤਜੇ ਸਭ ਕਾਮ ॥੪੬॥
राम कबीरा रवि रहे अवर तजे सभ काम ॥४६॥
Rām kabīrā rav rahe avar ṯaje sabẖ kām. ||46||
Kabeer continues to dwell upon the Lord's Name; I have abandoned all other affairs. ||46||

ਕਬੀਰ ਪਰਦੇਸੀ ਕੈ ਘਾਘਰੈ ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਲਾਗੀ ਆਗਿ
कबीर परदेसी कै घाघरै चहु दिसि लागी आगि ॥
Kabīr parḏesī kai gẖāgẖrai cẖahu ḏis lāgī āg.
Kabeer, the robe of the stranger-soul has caught fire on all four sides.

ਖਿੰਥਾ ਜਲਿ ਕੋਇਲਾ ਭਈ ਤਾਗੇ ਆਂਚ ਲਾਗ ॥੪੭॥
खिंथा जलि कोइला भई तागे आंच न लाग ॥४७॥
Kẖinthā jal ko▫ilā bẖa▫ī ṯāge āʼncẖ na lāg. ||47||
The cloth of the body has been burnt and reduced to charcoal, but the fire did not touch the thread of the soul. ||47||

ਕਬੀਰ ਖਿੰਥਾ ਜਲਿ ਕੋਇਲਾ ਭਈ ਖਾਪਰੁ ਫੂਟ ਮਫੂਟ
कबीर खिंथा जलि कोइला भई खापरु फूट मफूट ॥
Kabīr kẖinthā jal ko▫ilā bẖa▫ī kẖāpar fūt mafūt.
Kabeer, the cloth has been burnt and reduced to charcoal, and the begging bowl is shattered into pieces.

ਜੋਗੀ ਬਪੁੜਾ ਖੇਲਿਓ ਆਸਨਿ ਰਹੀ ਬਿਭੂਤਿ ॥੪੮॥
जोगी बपुड़ा खेलिओ आसनि रही बिभूति ॥४८॥
Jogī bapuṛā kẖeli▫o āsan rahī bibẖūṯ. ||48||
The poor Yogi has played out his game; only ashes remain on his seat. ||48||

 

Tejwant Singh

Mentor
Writer
SPNer
Jun 30, 2004
5,028
7,180
Henderson, NV.
Re: Kabīr jis marne ṯe jag darai mere man ānanḏ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ &#260

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥ ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥

Can somebody please explain , what does above mean? can everybody get pleasure in dying?
notanotherloginplease,

Guru Fateh.

Thanks for the part of the Salok of Kabir ji. Next time, please post the whole Salok/Shabad as Ishna ji did. This request applies to all. We can only learn from each other if we can add the reference so others can relish this nectar in their own ways.

Ishna ji: Thanks a lot for elaborating the Saloks with your keen mind and wonderful curiosity on which Sikhi is based.

Here is my take:

The Fear of Death is the basis of the Abrahamic religions, Hinduism and others. This is the reason the "Brokers of the gods" of the respective religions drive this fear in people's minds because the judgement day only comes after death in their theology/ideology. This is the reason many including Sikhs call themselves god fearing rather than god loving. In fact I wrote a little thing about it which can be found on SPN. "Are we god fearing or god loving". Based on the god fearing concept there is a common saying in Punjabi- RuB tonh dareia kar- Be fearful of god.

Kabir ji is famous for his wit and many of his Saloks may have multiple meanings in just a few words. He was a wordsmith and also a word scrooge like all of our Gurus.

So, if one loses the fear of physical death as the other religions preach, then one can savour one's only life one is aware of with real gusto. By understanding this novel concept created by Guru Nanak and then the same idea continues in the SGGS, we will not be the "dead wo/men" walking but very "a/live beings" relishing every second that is bestowed upon us, both physically and Spiritually.

Tejwant Singh
 

Luckysingh

Writer
SPNer
Dec 4, 2011
1,633
2,753
Vancouver
Re: Kabīr jis marne ṯe jag darai mere man ānanḏ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ &#260

Ishna ji provided us with a few gems that help put things in perspective. In my opinion, the pankti is describing death of the self, in terms of our perception of who we are. This is the eradication of haumai, which is the feeling of “I am”. This feeling of haumai promotes duality, in that you view yourself as separate from the world around you, rather than everything being an extension of yourself. So the only thing that is dying is your outlook. This is what is meant by jivan mukht (dead/liberated while alive).


It becomes clearer if we look at the shabadh in its entirety. There is a message of two types of deaths. The first death is the death of the self, which is illustrated by the pankti in question. The second death is quite literal. The jivan mukht no longer fears the literal death because he has intuitive awareness of the transient nature of things.
Good stuff...totally agree with the above Sherdilji and you're on the right track.
However the doha in question seems a little different.
All these panktees and verses make up the Kabir Slok complilation and although they flow in a link, the 2 line verses each give a stand alone message.
.....So there are messages as you have correctly pointed out above about jivan mukht, death of ego, no fear of death, disassociation of mind & maya.....etc..


looking at this particular one.........

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥
Kabīr jis marne ṯe jag darai mere man ānanḏ.
Kabeer, the world is afraid of death - that death fills my mind with bliss.

ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥
Marne hī ṯe pā▫ī▫ai pūran parmānanḏ. ||22||
It is only by death that perfect, supreme bliss is obtained. ||22||
... it deviates slightly because he is mentioning the death understood by himself(1), and the death understood by the majority of jag (2)

Comparing these two, we can see that it is the ''Literal Death'' in question.
Why ?
Because he is specifically comparing himself(spiritually elevated gurmukh), and the people of the world.
If he had not compared or mentioned the rest of the jag, then the meaning would have been more inclined to death of his own haumai and moh.

As I said earlier...

Kabirji is telling us that the wordly death is seen differently by 2 sorts of people.
1) the Ignorant see it as the end as they see a time-bound consciousness and have an EGO-Being life
2) The spiritually elevated see it as something to rejoice. They see it as a new beginning, that the life was just a middle phase. The spiritual being is united with ''Paramanand''-supreme bliss.
Kabir ji already nows how to die the Ego-being life because he dies repeatedly, every day in anand in meditation.
 

gur_meet

SPNer
Feb 3, 2010
76
164
India, Canada
Re: Kabīr ji's marne ṯe jag darai mere man ānanḏ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ &#26

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥ ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥

Can somebody please explain , what does above mean? can everybody get pleasure in dying?

In gurbani guruji has explained what is meant by being dead while living. Here are some pungtees from Shree Guru Granth sahib ji :

1. ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖਹੁ ਅਪੁਨੀ ਸਰਣਾਈ ਜਿਉ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਣਾ ॥
Har Jeeo Raakhahu Apunee Saranaaee Jio Raakhehi Thio Rehanaa ||
O Dear Lord, please protect and preserve me in Your Sanctuary. As You keep me, so do I remain.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਵਜਲੁ ਤਰਣਾ ॥੨॥
Gur Kai Sabadh Jeevath Marai Guramukh Bhavajal Tharanaa ||2||
Through the Word of the Guru's Shabad, the Gurmukh remains dead while yet alive, and swims across the terrifying world-ocean. ||2||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ (ਮ: ੩) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੬੯ 69

on same page 69
2. ਜਿਨੀ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਛਾਣਿਆ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥
Jinee Houmai Maar Pashhaaniaa Ho Thin Balihaarai Jaao ||
Those who eradicate their ego and recognize the Lord . I am a sacrifice to them.
ਸਿਰੀਰਾਗੁ (ਮ: ੩) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੬੯ 69

3. ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਹਰਿ ਆਖੀਐ ਜੋ ਹਰਿ ਰਾਖੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥
So Saevak Har Aakheeai Jo Har Raakhai Our Dhhaar ||
Those are said to be the servants of the Lord , who keep the Lord enshrined within their hearts .
ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਉਪੇ ਆਗੈ ਧਰੇ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥
Man Than Soupae Aagai Dhharae Houmai Vichahu Maar ||
They place mind and body before the Lord, by eradicating haume ( self identity) from within.
ਧਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਹਾਰਿ ॥੩॥
Dhhan Guramukh So Paravaan Hai J Kadhae N Aavai Haar ||3||
Blessed are the Gurmukh, who are accepted who never come (home) without the defeat of haume. ||3||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ (ਮ: ੩) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੨੮ 28

There are many Shabads where the " ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ " is explained as the way .

Gurmukh dedicates his body and mind considering them as HIS.
All is Tera , tera , tera ... meaning HIS , HIS , HIS...and then HE , HE , HE ....

Kabir Sahibji is explaining that the whole world shies away from loosing selfidentity. This fear is there which gurmukh overcomes. Loosing haume is death of separate identity giving way to being jyote swarope.

This is how this Shabad pungtees are understood by me.

guru fateh
 

notanotherloginplease

Writer
SPNer
Apr 14, 2006
95
55
Re: Kabīr ji's marne ṯe jag darai mere man ānanḏ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ &#26

Thank you all for your wonderful replies. Sherdil Ji's explanation and other shaloks of Kabir ji satisfied my intellect.
Just wanted to write what I concluded from your kind comments and my research:

Literal meaning of this high level poetry is also right which is - " The death from which people are afraid,fill my heart with joy. We can attain eternal joy only from dying'. Must be true for Kabir ji from their own experiences.

In depth meaning(Thanks Sherdil Ji) - "When someone learns the art of dying while living, i.e. they become aware of whats going to happen at time of death and or they win over fear of death because they have realized 'shabad' and met Lord and they know for sure that they are going to merge back in Him at time of death. So no question of fear , rather it becomes an occasion of joy for them(or for their soul)". People fear of the unknown, fear to leave this life(including kids,parents,wealth etc.) but Gurmukhs know the truth about what greater wealth is waiting for them at the time of death. Faith attained through personal experience of death makes them fearless."

Please correct me if I am wrong. Thanks a lot.
Sat Shri Akaal to all.:sippingcoffeemunda:
 
Last edited:

ravneet_sb

Writer
SPNer
Nov 5, 2010
748
316
48
Sat Sri Akaal,

Dead while alive........A metaphor
What Dies All stored information formed Mind Concepts of religious caste creed etc
What live Intutuve Connect

Happiness is by crashed Memory what remains is operating system all formed and collected data is erased.

One is Happy all sorrows was due to Informations stored and has gone, Obe is again Happy..as a Child...

As child has only basic survival desires and is happy.

Param In first stage Anand Happiness

Sorrows To get big bungalow car Intellactual competition etc...
Waheguru Ji Ka Khalsa
Waheguru Ji Ki Fateh
 

Create an account or login to comment

You must be a member in order to leave a comment

Create account

Create an account on our community. It's easy!

Log in

Already have an account? Log in here.

Shabad Vichaar by SPN'ers

Sat Sri Akaal,

There are Nine Visible Input or Output Visible Doors through which body interacts with creation.
2 Eyes 2 Nostrils 2 Ears 1 Mouth 2 for Excretion
Total of Nine visible...

SPN on Facebook

...
Top