• Welcome to all New Sikh Philosophy Network Forums!
    Explore Sikh Sikhi Sikhism...
    Sign up Log in

Poem Punjabi ਸਤਿਨਾਮ ਕਰਤਾਰ

Dalvinder Singh Grewal

Writer
Historian
SPNer
Jan 3, 2010
2,488
449
81
ਬਿਨਾ ਖੋਟ ਬਣ ਗਹਿਣਾ

ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ


ਜਾਗ ਮਨਾ, ਬੇਗਾਨਿਆਂ ਧਨਾ, ਦਸ ਕੀ ਦੇਣਾ ਲੈਣਾ ।

ਸੁਖ ਦੁਖ ਦਿਤੇ ਰਬ ਨੇ ਸਾਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਪੈਣਾਂ ਸਹਿਣਾ।

ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਕੋਈ, ਹੁਕਮ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਚਲਣਾ

ਅਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੰਨਣਾ ਉਸ ਦਾ ਕਹਿਣਾ।

ਦੁਨੀਾਂ ਦੇ ਭਵਜਲ ਵਿੱਚ ਖੋ ਕੇ, ਹੁਕਮੋ ਬਾਹਰ ਨ ਜਾਣਾ

ਜਿਹੜੇ ਹਾਲੀਂ ਰੱਖੇ ਸਾਈਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਓਵੇਂ ਰਹਿਣਾ।

ਸਾਰੇ ਜੀ ਨੇ ਰੱਬ ਦੇ ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਜਤਾਉਣਾ ।

ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ, ਮੋਹ, ਲੋਭ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਨਾਮ ਦੀ ਗੋਦੀ ਬਹਿਣਾ।

ਗੁਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਚ ਮਨ-ਚਿਤ ਲਾ ਕੇ, ਸੱਚ ਦਾ ਪੱਲਾ ਫੜਣਾ,

ਲੋਭ ਮੋਹ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਛੰਡ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਚਰਨੀ ਢਹਿਣਾ।

ਆਪ ਜਪੀਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੀ ਆਖੀਂ, ਨਾਮ ਜਪੇ ਸੁਖ ਹੋਵੇ,

ਉਸ ਸੰਗ ਜੁੜਿਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲ ਮਿਲਣੀ, ਹੋਰ ਵਹਿਣ ਨਾ ਵਹਿਣਾ।

ਆਉਣ ਜਾਣ ਦੇ ਗੇੜੇ ਮੁੱਕਣੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਕੇ,

ਉਸ ਜੇਹਾ ਬਣ ਜਲ ਜਿਉਂ ਜਲ ਹੋ, ਬਿਨਾ ਖੋਟ ਬਣ ਗਹਿਣਾ।
 

Dalvinder Singh Grewal

Writer
Historian
SPNer
Jan 3, 2010
2,488
449
81
ਖੁਸ਼ੀਆਂ

ਡਾ ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ


ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਮੁਲੇ ਤੋਹਫੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਅੰਗੂਰਾਂ ਚੋਂ ਕੱਢੀਆਂ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਬੇਫਿਕਰੇ ਮੇਲਾਂ ਚ ਤਨ ਮਨ ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਜੋ ਬਣਦੀਆਂ ਜੀਵਨ ਸਹਾਰਾ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਹੋਵਣ ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਤਾਰਾ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾ ਮਾਇਆ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭੰਡਾਰਾ ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾ ਉੱਚਾ ਕੋਈ ਮਹਿਲ ਮਨਾਰਾ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਮਿਲਦਾ ਜਦ ਸੱਜਣ ਪਿਆਰਾ ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਸਬਰ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਨੂਰੀ ਨਜ਼ਾਰਾ ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਮੋਰਾਂ ਦਾ ਨੱਚਣਾ ਰੰਗੀਲਾ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਕੋਇਲ ਦਾ ਗਾਉਣਾ ਰਸੀਲਾ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਵਰਦੀਆਂ ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀਆਂ ਕਣੀਆਂ ।
ਪੱਤੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤਰੇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਣੀਆਂ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਬਾਲਾਂ ਦਾ ਗੋਦੀ ਚ ਹੱਸਣਾ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣਾ।
ਤੀਆਂ ਚ ਗਿੱਧੇ ਗੜੂੰਦੀਆਂ ਨਢੀਆਂ ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਜੋ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੰਗ ਰਾਤਾਂ ਨੇ ਕੱਢੀਆਂ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ਉੱਠਦਾ ਵਲਵਲਾ ਹੈ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਦਿਲ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਕਲਾ ਹੈ।
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਜੇ ਮਿਲੀਆਂ ਤਾਂ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਸਿੱਖੋ ।
ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਸਿੱਖੋ।
 

Dalvinder Singh Grewal

Writer
Historian
SPNer
Jan 3, 2010
2,488
449
81
ਮਾਇਆ ਤੇ ਨਾਮ

ਡਾ ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ

ਮਾਇਆ ਮਨ ਤਨ ਮੈਲ ਵਧਾਵੇ।

ਬੀਤੇ ਨੂੰ ਬੰਦਾ ਭੁੱਲ ਜਾਵੇ।

ਮਾਇਆ ਅੱਜ ਵਿੱਚ ਜੀਣ ਭੁਲਾਵੇ।

ਮਾਇਆ ਭਵਿਖ ਨਾ ਚਿੱਤ ਲਿਆਵੇ।

ਮਾਇਆ ਹਉਮੈ ਮਨੀਂ ਚੜ੍ਹਾਵੇ।

ਬੰਦਾ ਨਾ ਆਪੇ ਵਿੱਚ ਆਵੇ।

ਬੰਦਾ ਪੁੱਠੇ ਕਰਮ ਕਮਾਵੇ।

ਝੂਠ ਚ ਅਪਣਾ ਜੀਣ ਵਿਹਾਵੇ।

ਬੰਦਾ ਖੁਦ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਪਾਵੇ।

ਬੰਦਾ ਯਮ ਦੀ ਗੋਦ ਚ ਜਾਵੇ।

ਆਉਣ ਜਾਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ਖਾਵੇ ।

ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਜੇ ਨਾਮ ਕਮਾਵੇ।

ਗੁਰ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਚਿੱਤ ਚ ਲਾਵੇ।

ਜੀਵਨ ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ ਪਾਵੇ।

ਸਿਦਕ ਸਿਰੜ ਨੂੰ ਨਾਮ ਵਧਾਵੇ ।

ਸੱਚ ਸੁੱਚ ਦਾ ਜੀਣ ਸਿਖਾਵੇ।

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮੋਹ ਲੋਭ ਹਟਾਵੇ।

ਇੱਕੋ ਦਾਤਾ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਆਵੇ।

ਸਭ ਜੀਆਂ ਸੰਗ ਪਿਆਰ ਵਧਾਵੇ।

ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਟ ਕਲੇਸ਼ ਮਿਟਾਵੇ।

ਆਉਣ ਜਾਣ ਨੂੰ ਨਾਮ ਮਿਟਾਵੇ।

ਰੱਬ ਦੀ ਗੋਦ ਚ ਨਾਮ ਬਿਠਾਵੇ।
 

swarn bains

Poet
SPNer
Apr 8, 2012
1,045
200
ਮਾਇਆ ਮਾਈ ਮੈਲ ਚਿੱਤ ਵਿਚ
ਮਨਮੁੱਖ ਮਨ ਮੈਲਾ ਹੋਵੇ, ਸਕੈ ਨ ਮਨ ਕੂ ਜਿ੍ੱਤ


ਤਾਲਾ ਕੁੰਜੀ

ਜੱਗ ਕੂ ਸਾਜ ਸੁਆਰ ਕੈ, ਰੱਬ ਛੁਪ ਗਿਆ ਮਨ ਅੰਦਰ

ਕੁੰਜੀ ਗੁਰ ਕੌ ਸੌਂਪ ਕੈ, ਮਨ ਅੰਦਰ ਪਾ ਲਿਆ ਮੰਦਰ

ਤਾਲਾ ਮਨ ਕੂ ਮਾਰ ਕੈ, ਬਹਿ ਗਿਆ ਛੁਪ ਜੀਅ ਵਿਚ

ਮਨ ਦਾ ਤਾਲਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਸੀ, ਸਵਰਨ ਸਬਦ ਗੁਰ ਤੋਂ ਸਿੱਖ

ਗੁਰ ਰੱਖੈ ਹਰਿ ਚਿੱਤ ਛੁਪਾ ਕੈ, ਦੋ ਕਲਾ ਤਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਮਾਰ

ਗੁਰ ਸੇਵਣ ਸਬਦ ਕਮਾਇ, ਹਰਿ ਧਿਆ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮਾਰ

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਣ ਹਰਿ ਸੇਵਣਾ,ਬੈਂਸ ਜਾ ਢਹਿ ਗੁਰ ਦਰ ਵਿਚ

ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਹੋਏ ਮਸੀਹਾ, ਗੁਰ ਹਰਿ ਭੇਦ ਨ ਕਾਈ

ਪੂਜ ਗੁਰੂ ਕੌ ਰੱਬ ਜਾਣ, ਮਨ ਤਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਧਿਆਈ

ਹਰਿ ਹਰਿ ਭਜੁ ਹਰੇ ਹਰਿ ਹੋਵੈ, ਸਿੱਖਿ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿ

ਰੱਬ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ, ਰੱਬ ਸਭ ਤੋਂ ਉਚੀ ਸ਼ਕਤੀ

ਜਨਮ ਮਰਨ ਤੋਂ ਰੱਬ ਦੂਰ, ਹਰ ਮਨ ਹਰਿ ਕੀ ਬਸਤੀ

ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਘੱਲਦਾ ਪਰਚਾ, ਕੀਤਾ ਕਰਮ ਆਪੇ ਜਾਵੇ ਦਿਸ

ਰੱਬ ਕਿਧਰੋਂ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਾ ਹੀ ਕਿਧਰੇ ਜਾਂਦਾ

ਬੈਂਸ, ਖੋਜ ਲੈ ਮਨ ਆਪਣਾ, ਗੁਰ ਮਨ ਮਹਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਗਟਉਂਦਾ

ਰੱਬ ਜੰਮਦਾ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਮਨ ਸਾਫ ਜਾਹਿਰ ਹੋਵੇ ਮਨ ਵਿਚ

ਰੱਬ ਮਨਾਉਣਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ, ਰੱਬ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾ ਮੰਨ ਜਾਵੇ

ਔਖਾ ਗੁਰੂ ਮਨਾਉਣਾ ਏ, ਗੁਰੂ ਪੂਜ ਰੱਬ ਰਾਹ ਨਜਰ ਆਵੇ

ਗੁਰ ਸਿਖਿ ਬੈਂਸ ਸਬਦ ਕਮਾ, ਗੁਰ ਸਬਦ ਲਵੇ ਮਨ ਖਿੱਚ

ਕੱਚੇ ਘੜੇ ਚੜ੍ਹ ਨਾ ਸੋਹਣੀ, ਕੱਚਾ ਨਹੀਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ

ਵਿਚ ਝਨਾ ਖੁਰ ਜਾਣਾ ਕੱਚਾ, ਤੈਨੂੰ ਸੰਗ ਡੋਬ ਲੈ ਜਾਂਦਾ

ਮਹੀਵਾਲ ਮਨਾ ਲੈ ਅੜੀਏ, ਹਰਿ ਦਰ ਦੋਵੇਂ ਹੋ ਜਾਣ ਇਕ

ਗੁਰ ਪੂਜਣ ਹਰਿ ਪੂਜਣ, ਰੱਬ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਇਕ ਤ੍ਰੀਕਾ

ਕਰਮ ਧਰਮ ਧੰਦੇਬਾਜੀ, ਧਰਮ ਗੁਰੂ ਦਾ ਕਰਨ ਸਰੀਕਾ

ਕਰੋ ਸਰੀਕਾ ਕੁਝ ਨਾ ਪੱਲੈ, ਗੁਰ ਪੂਜ ਰੱਬ ਦਿਸੈ ਮਨ ਵਿਚ
 

swarn bains

Poet
SPNer
Apr 8, 2012
1,045
200
ਇਸ਼ਕ ਕਸੌਟੀ

ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਇਸ਼ਕ ਕਸੌਟੀ ਏ, ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ

ਇਸ਼ਕ ਮਜਾਜੀ ਨੈਣ ਲੜਾਉਣਾ, ਹਕੀਕੀ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੁੱਲ ਨਹੀਂ



ਆਸ਼ਿਕ ਉਹਨੂੰ ਆਖਈਦੈ, ਜੋ ਦਿਲ ਦੀ ਬਾਜੀ ਲਾ ਦੇਵੇ

ਯਾਰ ਚਿੱਤ ਵਿਚ ਵਸ ਜਾਵੇ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਭੁਲਾ ਦੇਵੇ

ਹਕੀਕੀ ਇਸ਼ਕ ਮਨ ਦੀ ਗੁੰਝਲ, ਮਾਹੀ ਸਕਦਾ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ

ਨੈਣ ਨੈਣਾਂ ਦੀ ਕਰਨ ਗੁਲਾਮੀਂ, ਮਜਾਜੀ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਧੰਦਾ

ਮਨ ਨੂਂ ਮਨ ਹੀ ਮਾਰ ਸਕੇ, ਇਹ ਜਾਣੈ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਬੰਦਾ

ਬੈਂਸ, ਮਨ ਨੀਵਾਂ ਕੇ ਯਾਰ ਮਨਾ, ਮਨ ਮਾਰਨ ਦੇ ਤੁੱਲ ਨਹੀਂ

ਹਕੀਕੀ ਇਸ਼ਕ ਏ ਖੇਡ੍ਹ ਰੱਬ ਦੀ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਨਾਤਾ

ਇਸ਼ਕ ਅਵੱਲੜਾ ਡਾਕੂ ਏ, ਲੁੱਟੇ ਜਿਵੇਂ ਲਿਖਿਆ ਆਪ ਵਿਧਾਤਾ

ਦਿਲ ਦਿਲਾਂ ਕੂ ਖਿਚਦਾ ਏ, ਨੈਣੋਂ ਨੀਰ ਬਹਾਉਣਾ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ

ਇਸ਼ਕ ਅਜਿਹੀ ਮਨ ਦੀ ਹਾਲਤ, ਜੋ ਮਨ ਚ ਇਸ਼ਕ ਵਸਾ ਦੇਵੇ

ਆਸ਼ਿਕ ਕੀ ਮੂਰਤ ਮਨ ਵਸਾ ਕੇ, ਅਪਨੀ ਹਸਤੀ ਭੁਲਾ ਦੇਵੇ

ਦੋ ਦਿਲਾਂ ਦਾ ਮੇਲ ਇਸ਼ਕ, ਇਕ ਤੱਕੜੀ ਸਕਦੀ ਤੁੱਲ ਨਹੀਂ

ਦੋ ਹੱਥ ਤਾੜੀ ਵਜਦੀ ਏ, ਇਕ ਹੱਥ ਤਾੜੀ ਵੱਜ ਨੀ ਸਕਦੀ

ਆਸ਼ਿਕ ਮਾਸ਼ੂਕ ਇਸ਼ਕ ਹਕੀਕੀ, ਮੁੜ ਮੱਕੇ ਜਾਣਾ ਹੱਜ ਨਹੀਂ

ਮੰਦਕ ਮਸਜਿਦ ਦੁਨੀਆਂ ਪੂਜੈ, ਪਰ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਕੋਈ ਤੁੱਲ ਨਹੀਂ

ਤੇਰੀ ਆਸ਼ਿਕੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਏਥੇ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ

ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਬਹੁਤ ਸਤਾਉਂਦੀ ਏ, ਪਰ ਕਦੀ ਰੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ

ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਆਵੇ ਦਮ ਰੁਕ ਜਾਵੇ, ਸਕਦੀ ਤੈਨੂੰ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ

ਇਸ਼ਕ ਮਨ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਅਜਿਹੀ, ਸਾ ਰੱਬ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਢੰਗ

ਆਸ਼ਿਕ ਮਾਸ਼ੂਕ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਹੋਵਣ ਹੋਣ ਲੱਗੈ ਮਨ ਤੰਗ

ਪੂਜਣ ਧਰਮਾਂ ਧਾਮਾ ਨੂੰ, ਯਾਰ ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਤੁੱਲ ਨਹੀਂ

ਪੱਤਣਾ ਤੇ ਬਹਿ ਕਰਨ ਉਡੀਕਾ, ਮਾਹੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਟੁਰ ਜਾਵੇ

ਮਨ ਮਾਹੀ ਮਾਹੀ ਗਾਉਂਦਾ ਏ, ਜੇ ਵਿਛੜਿਆ ਯਾਰ ਮੁੜ ਆਵੇ

ਬੈਂਸ, ਵਿਛੜੇ ਯਾਰ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੇ, ਪਰ ਮਨ ਸਕਦਾ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ

ਤਾਂਘ ਇਸ਼ਕ ਮਨ ਤੜਫਾਵੇ, ਏਥੇ ਕੋਈ ਨੀ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਦਰਦੀ

ਇਸ਼ਕ ਰੱਬ ਦਾ ਰਾਹ ਅੜੀਏ, ਪਰ ਦਨੀਆਂ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਜਰਦੀ

ਖੂਨ ਡ੍ਹੁਲਦਾ ਦੁਨੀਆਂ ਵੇਖੇ, ਓਥੇ ਯਾਰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਖੁਲ੍ਹ ਨਹੀਂ

ਮਝਬ ਇਸ਼ਕ ਦੀਆਂ ਮਾਰੇ ਨਕਲਾਂ, ਰੱਬ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਰਾਹ

ਰੱਬ ਮਨਾਉਣਾ ਸੋਈ ਜਾਣੇ, ਜਿਹਦਾ ਪਵੇ ਯਾਰ ਸੰਗ ਵਾਹ

ਵਾਹ ਮੇਰੇ ਮਾਲਿਕਾ ਵਾਹ, ਤੈਨੂਂ ਜਾਣ ਕੋਈ ਸਕਦਾ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ

ਰੱਬ ਇਸ਼ਕ ਇਸ ਲਈ ਸਾਜਿਆ, ਕਿ ਮਨ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਏ

ਸਾਫ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਬ ਜਾਹਿਰ ਹੋਵੇ, ਸਤਿਗੁਰ ਦੀ ਸਰਣਾਏ

ਸਤਿਗੁਰ ਦਾਤਾ ਪੁਰਖ ਵਿਧਾਤਾ, ਕਰਮ ਧਰਮ ਗੁਰੂ ਤੁੱਲ ਨਹੀਂ
 

swarn bains

Poet
SPNer
Apr 8, 2012
1,045
200
ਮਨ ਸਮਝਾਉਣਾ

ਪਾਰਸ ਪਰਸੀਐ ਪਾਰਸ ਬਣੈ, ਮਨ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ

ਪਾਰਸ ਮਨ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਗੁੜ੍ਹਤੀ, ਪਾ ਪਾਰਸ ਸੰਗ ਪ੍ਰੀਤ

ਪਾਰਸ ਕੋਈ ਜਾਦੂ ਨਹੀਂ, ਲੱਗ ਲੋਹਾ ਸੋਨਾ ਬਣ ਜਾਏ

ਜੱਗ ਵਿਚ ਬੇਹੱਦ ਲੋਹਾ ਏ, ਸਾਰਾ ਜੱਗ ਸੋਨਾ ਬਣ ਜਾਏ

ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਜਾਦੂ ਨਹੀਂ, ਇਕ ਭਿਖਾਰੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਏ

ਮੁੜ ਝਾਕ ਰਹੇ ਨ ਸੋਨੇ ਦੀ, ਊਚ ਨੀਚ ਬਰਾਬਰ ਬਣ ਜਾਏ

ਜਿੱਤ ਹਾਰ ਦੰਗਲ ਮੁੱਕ ਜਾਵਣ, ਰਲ ਮਿਲ ਸਭ ਸੁਖ ਪਾਵਣ

ਸਭ ਚੋਰੀ ਜਾਰੀ ਮੁੱਕ ਜਾਏ, ਪਾਰਸ ਬਣ ਸਭ ਦੁਖ ਮਿਟਾਵਣ

ਬੈਂਸ, ਪਾਰਸ ਹੇ ਮਨ ਸਾਧਨਾ, ਜੋ ਮਨ ਕੂ ਉਚਾ ਕਰ ਦੇਵੇ

ਕੂੜ ਕਿਰਤ ਸਭ ਛੱਡ ਜਮਾਨਾ, ਮਨ ਸੱਚਾ ਸੁੱਚਾ ਕਰ ਦੇਵੇ

ਇਹੋ ਵਿਧ ਕਾਮਧੇਨ ਗਊ ਦੀ, ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਭਰ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ

ਅਜਿਹੀ ਵੀ ਕੋਈ ਗਊ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮਨ ਕੂ ਕਰ ਸੁੱਧ ਦੇਵੇ

ਬੈਂਸ, ਮਨ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧ ਇਹਾ, ਨੇਕ ਕਰਮ ਕਰ ਬੰਦੇ

ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਕਰ ਨੇਕ ਕਮਾਈ, ਛੱਡ ਉਲਟ ਪੁਲਟ ਸਭ ਧੰਦੇ

ਬੈਂਸ, ਮਨ ਭੜਕਾਉਣ ਦੇ ਧੰਦੇ, ਜਨ ਮਨ ਉਲਝਾਉਣ ਬੰਦੇ

ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਨ ਭਰਮਾਉਣ ਲਈ, ਕਥਾਕਾਰ ਬਣ ਜਾਣ ਬੰਦੇ

ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਨ ਧੜਕੈ, ਉਹ ਮੁਰਾਦਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ

ਮੱਥੇ ਟੇਕਣ ਕਰਨ ਸਲਾਮਾਂ, ਪਰ ਖਾਲੀ ਆ ਖਾਲੀ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ

ਇਸ ਤੇਂ ਅੱਗੇ ਰੁੱਖ ਚੰਦਨ ਦਾ, ਚਾਰੇ ਵੰਨੇ ਮਹਿਕ ਫਿਲਾ ਦੇਵੇ

ਪਰ ਬਾਂਸ ਵਡਾਈ ਖੋਰ ਬਿਰਖ, ਬਾਂਸ ਚ ਮਹਿਕ ਨਾ ਪਾ ਦੇਵੇ

ਜਿਹਾ ਮਨ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਬਿਰਥਾ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਦਲਾ ਸਕਦਾ

ਬਾਝ ਯਾਰ ਦੇ ਰੱਬ ਨ ਮੰਨੇ, ਨਹੀਂ ਬੈਂਸ ਕੂ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਾ ਸਕਦਾ

ਪਾਰਸ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਹੈ ਪਾਰਸ, ਸੇਵਕ ਸਿਖਨ ਮਨ ਸਮਝਾ ਦੇਵੇ

ਛੁਪਿਆ ਰੱਬ ਮਨ ਅੰਦਰ, ਗੁਰ ਮਨ ਮਹਿ ਪ੍ਰਭ ਪ੍ਰਗਟਾ ਦੇਵੇ
 

swarn bains

Poet
SPNer
Apr 8, 2012
1,045
200
ਝਾਤੀ ਮਾਰ

ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਝਾਤੀ ਜਰਾ, ਮਨ ਵਿਚ ਛੁਪਿਆ ਰੱਬ

ਦੁਨੀਆਂ ਭਰਮ ਧਰਮ ਨੇ ਮੋਹ ਲਈ, ਖੋਇਆ ਫਿਰਦਾ ਜੱਗ

ਅਪਣਾ ਮਨ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ, ਮਨ ਸਮਝਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ

ਮਨ ਖੋਜ ਕੇ ਵੇਖ, ਮਨ ਸਮਝਾਉਮ ਲਈ ਮਨ ਟਿਕਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ

ਜਦੋਂ ਮਨ ਭੱਜਣੋ ਰੁਕ ਜਾਵੇ, ਅੜਿਆ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਤਦ

ਦੂਜਾ ਧੰਦਾ ਜੱਗ ਬਣਾਇਆ, ਰੱਬ ਭਾਲਣ ਕੂ ਧਰਮ ਬਣਾਇਆ

ਧਰਮ ਦਿਮਾਗੀ ਸੋਚ ਅੜਿਆ, ਧਰਮਾਂ ਆਪਣਾ ਕਿਸਬ ਬਣਾਇਆ

ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਕਰ ਬਦਗੋਈ, ਧਰਮਾਂ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਲਾਇਆ ਜੱਗ

ਜੱਗ ਪੂਜਦਾ ਧਰਮ ਕੂ, ਮਨ ਚ ਖੋਜਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨੀ ਮਿਲਦਾ

ਬਿਨਾ ਮਨ ਖੋਜਿਆ ਸਵਰਨ ਜੀ, ਭੇਦ ਨੀ ਖੁਲ੍ਹਦਾ ਦਿਲ ਦਾ

ਜੇ ਤੂੰ ਮਨ ਦਾ ਭੇਦ ਨ ਪਇਆ, ਫਿਰ ਰੱਬ ਨ ਹੋਵੇ ਲੱਭ

ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਕਰਦਾ ਜਾ, ਰੱਬ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ

ਮਨ ਵਿਚ ਛੁਪ ਕੇ ਬੈਠਾ, ਤੇਰੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ

ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਸਭ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ , ਫਿਰ ਬੈਂਸ ਸਕੇਂ ਨਾ ਭੱਜ

ਰੱਬ ਹੈਵਾਨ ਨਹੀਂ ਇਨਸਾਨ ਨਹੀਂ, ਇਕ ਮਨ ਦੀ ਤਾਂਘ

ਰੱਬ ਜੰਮਦਾ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਕੁੱਕੜ ਵਾਂਗ ਦਵੇ ਨਾ ਬਾਂਗ

ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਟਿਕ ਗਿਆ, ਮਨ ਚ ਜਾਹਰ ਹੋਵੇ ਰੱਬ

ਮਨ ਬੜਾ ਈ ਚੰਚਲ ਏ, ਇਹ ਛੇਤੀ ਵਸ ਵਿਚ ਨ ਆਵੇ

ਹਰ ਜੀਵ ਕੂ ਪੇਟ ਲਗਾਇਆ, ਬਿਨ ਖਾਂਦੇ ਭੁੱਖਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ

ਭੁੱਖੇ ਪੇਟ ਮਨ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ, ਅਸਾਂ ਵੇਖ ਲਿਆ ਕਰ ਸਭ

ਪਹਿਲਾਂ ਯਾਰ ਬਣਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ, ਯਾਰ ਬਣਾ ਦਿਲ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ

ਪਹਿਲਾਂ ਆਪ ਮਿਟਉਣ ਪੈਂਦਾ, ਪਿਆਰ ਪਾ ਯਾਰ ਮਨਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ

ਯਾਰ ਰੱਬ ਵਿਚ ਭੇਦ ਨ ਕਾਈ, ਇਹ ਵਿਧ ਨਾ ਜਾਣੇ ਜੱਗ

ਯਾਰ ਰੱਬ ਦਾ ਵਿਚੋਲਾ, ਕਰਮ ਸਭ ਦੇ ਵੇਖੇ ਪਰ ਪਾਵੇ ਨ ਰੌਲਾ

ਕਰਮ ਵਿਚੋਲੇ ਦਾ ਮੇਲ ਕਰਾਉਣਾ, ਉਹ ਜਾਣੈ ਕਿੱਥੇ ਵਸਦਾ ਰੱਬ

ਅੜਿਆ ਜੇ ਰੱਬ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਾਂਘ, ਤਾਂ ਵਿਚੋਲੇ ਦਰ ਢਹਿ ਜਾ

ਉਹ ਤੈਨੂਂ ਸਬਦ ਸਿਖਾਏਗਾ, ਸਬਦ ਕਮਾ ਹਰਿ ਨਾਮ ਧਿਆ

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਤ ਹਰੇ ਹਰਿ ਹੁਵੈ, ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੈ ਰੱਬ
 

Dalvinder Singh Grewal

Writer
Historian
SPNer
Jan 3, 2010
2,488
449
81
ਪੰਜਾਬੀ ਪਿਆਰ

ਡਾ ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ

ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਭਾਈ।80ਵੇਂ ਤੋਂ ਉਮਰ ਟਪਾਈ।

ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸੀ ਪੁੱਛਦਾ। ਕਿਤਨੀ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਸੀ ਉਸਦਾ।

ਭਾਈ ਕਿਹਾ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਵਿਆਹ। ਦੇਣੀ ਇਕੋ ਨਾਲ ਲੰਘਾ।

ਪੰਜਾਬੀ ਇੱਕ ਨਾਲ ਨੇ ਨਿਭਦੇ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੇ।

ਇਸ ਤੇ ਸੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਹੈਰਾਨ ।ਕਹਿੰਦਾ ਪੰਜਵੀਂ ਮੇਰੀ ਰਕਾਨ।

ਇੱਕ ਨਾਲ ਕਿੰਜ ਕਰੋ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ।ਕੱਟਦੇ ਅਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਾਰਾ।

ਇੱਕੋ ਸੰਗ ਕਿੰਜ ਪਿਆਰ ਹੈ ਕਰਿਆ। ਇਕ ਤੇ ਦਿਲ ਨਾ ਕਦੇ ਵੀ ਭਰਿਆ?
ਕਹੇ ਭਰਾ ਮੇਰੇ ਸੱਤ ਪਿਆਰ।ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਿੰਗਾਰ।
ਪਹਿਲਾ ਪਿਆਰ ਵੀਹ ਸਾਲ ਚ ਹੋਇਆ।ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੇ ਮੋਹਿਆ।
ਫਿਰ ਉਸ ਦਿਤੇ ਪਿਆਰੇ ਬਾਲ।ਰਖਦੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੜਾ ਖਿਆਲ।
ਮੈਂ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਰੱਜਦਾ।ਘਰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਚ ਭਰਿਆ ਲਗਦਾ।
ਦੂਜਾ ਪਿਆਰ ਤੀਹਵੇਂ ਸਾਲ ਚ ਕੀਤਾ ।ਕੁਲ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਸੀਤਾ।
ਸੱਸ ਸਹੁਰੇ ਦੀ ਕੀਤੀ ਸੇਵਾ।ਪਾਇਆ ਸੱਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰ ਦਾ ਮੇਵਾ।
ਤੀਜਾ ਪਿਆਰ 40ਵੇਂ ਸਾਲ॥ਪੁੱਤ ਸ਼ਿੰਗਾਰੇ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ।
ਵੱਡੇ ਅਫਸਰ ਪੁੱਤ ਬਣਾਏ।ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੂਣੇ ਖੇੜੇ ਆਏ।
ਚੌਥਾ ਪਿਆਰ ਪੰਜਾਹਵੇਂ ਸਾਲ।ਪੁੱਤ ਵਿਆਹੇ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ।
ਨੂੰਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਧੀਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰ।ਖੁਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ।
ਪੋਤੇ ਪੋਤੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਏ।ਚਾਅ ਸੀ ਸਾਡੇ ਹੋਰ ਵਧਾਏ।

ਪੰਜਵਾਂ ਪਿਆਰ ਸੀ ਸੱਠਵੇਂ ਸਾਲ।ਲੁੱਡੋ ਖੇਡੀ ਰੱਲ ਮਿਲ ਨਾਲ।

ਜੁੜਣ ਪੋਤੇ ਪੋਤੀਆਂ ਆਕੇ।ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਸਭ ਲਾ ਠਹਾਕੇ।

ਰਾਤੀਂ ਸੁਣਦੇ ਬਾਤਾਂ ਸਾਰੇ।ਲੈਂਦੇ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਨਜ਼ਾਰੇ।

ਛੇਵਾਂ ਪਿਆਰ ਸੱਤਰਵੇਂ ਸਾਲ।ਪਿਆਰ ਪੋਤੇ ਪੋਤੀਆਂ ਨਾਲ।

ਪੜ੍ਹਣ ਵਿਦੇਸੀਂ ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲਦੇ।ਫੋਨ ਤੇ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ।

ਮੂਲੋਂ ਪਿਆਰਾ ਦਿਸੇ ਵਿਆਜ।ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਰਦੇ ਨਾਜ਼।

ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਿਆਰ ਫੈਲਾਇਆ।ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਇਉਂ ਪਾਇਆ

ਸੱਤਵਾਂ ਪਿਆਰ ਅਸੀਵੇਂ ਪਾਇਆ।ਪੱਲ ਵੀ ਦੂਰ ਨਾ ਅਸੀਂ ਗਵਾਇਆ।

ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਰੱਖਦੇ ਖਿਆਲ।ਪਿਆਰ ਵੰਡਾਉਂਦੇ ਰਹਿ ਕੇ ਨਾਲ।

ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਉਹ ਦਵੇ ਦਵਾਈ।ਘੁਟਦੀ ਸਿਰ ਜੇ ਪੀੜਾ ਆਈ।

ਗੁੱਸਾ ਗਿਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਚਲਦਾ ।ਇਸ ਪੱਲ ਹੋਇਆ ਉਸ ਪਲ ਮਿਟਦਾ।

ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਰਹਿੰਦੇ।ਇੱਕ ਮੰਜੇ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹਿੰਦੇ।

ਏਵੇਂ ਬਾਕੀ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਣਾ। ਪਿਆਰ ਵਧਾਣਾ, ਨਹੀਂ ਘਟਾਣਾ ।

ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜੇ ਜਾਈਏ ।“ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ:” ਦੀ ਰੱਟ ਲਗਾਈਏ।

ਰਬ ਤੋਂ ਮੰਗੀਏ ਇਹੋ ਦੁਆਵਾਂ।ਸਾਡਾ ਮੇਲ ਰਹੇ ਇਉਂ ਸਾਵਾਂ।

ਜੇ ਜਾਈਏ ਤਾਂ ਕੱਠੇ ਜਾਈਏ।ਅੱਡ ਨਾ ਪਲ ਵੀ ਅਸੀਂ ਰਹਿ ਪਾਈਏ।

ਇਹ ਹੈ ਸਾਡੀ ਰਾਮ ਕਹਾਣੀ।ਪਿਆਰ ਚ ਜਿੰਦੜੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਮਾਣੀ।

ਸਬਰ ਹੈ, ਇਕੋ ਪਤਨੀ ਪਾਈ । ਹੋਰ ਨਾਰ ਤੇ ਅੱਖ ਨਾ ਲਾਈ।

ਕਹੇ ਅੰਗਰੇਜ ਹੋ ਕੇ ਹੈਰਾਨ।ਪੰਜਾਬੀ ਨੇ ਲੋਕ ਮਹਾਨ।

ਇਕੋ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ।ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਂਦੇ, ਮਿਲ ਕੇ ਮਰਦੇ।

ਅਸਲੀ ਪਿਆਰ ਦਾ ਚੱਜ ਸਿਖਾਉਂਦੇ।ਜੀਵਨ ਦਾ ਸੱਚ ਰਾਹ ਸਮਝਾਉਂਦੇ।
 
Last edited:
📌 For all latest updates, follow the Official Sikh Philosophy Network Whatsapp Channel:
Top