Poem Punjabi ਸਤਿਨਾਮ ਕਰਤਾਰ

[swarn bains]

ਮੇਰਾ ਮਜ਼ਾਰ



ਮੇਰੇ ਮਹਿਬੂਬ, ਪਰਦਾ ਉਠਾ ਕਰ ਮੇਰੇ ਮਜ਼ਾਰ ਆਨਾ

ਜੀ ਭਰ ਕਰ ਦੇਖ ਲੇਨਾ, ਦਿਲ ਦੇ ਕੇ ਨਜ਼ਰੇਂ ਮਿਲਾਨਾ


ਆਪ ਕੇ ਮਹਿਬੂਬ ਹੈਂ ਹਮ, ਸ਼ਰਮਾਨੇ ਕੀ ਕਿਆ ਖਤਾ

ਦੇਖ ਕਰ ਲਹਿਦ ਮੇਂ ਮੁਝੇ, ਜਾਨ ਗਏ ਹੋ ਮੇਰਾ ਪਤਾ

ਕਿਆ ਥੇ ਕਿਆ ਹੈਂ ਆਪ ਕੇ, ਪੜੇਗਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਾਨਾ


ਆਪ ਸੇ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਤੇ, ਉਮਰ ਬਿਤਾ ਦੀ ਸਾਰੀ

ਮਗਰ ਪਤਾ ਨ ਚਲਾ, ਕਿਆ ਹੈ ਉਲਫਤ ਕੀ ਬਿਮਾਰੀ

ਤੁਮ ਸੇ ਉਲਫਤ ਬਨਾ ਕਰ, ਮੁਝੇ ਭੂਲ ਗਿਆ ਜ਼ਮਾਨਾ


ਭੇਜਾ ਇਸ ਲੀਏ ਜਹਾਂ ਮੇਂ, ਕਹਾਂ ਔਰ ਕਿਆ ਹੈ ਇਸ਼ਕ

ਇਸ਼ਕ ਦਿਲ ਕਾ ਲਹਿਜਾ, ਬੰਦੇ ਕੋ ਖੁਦਾ ਬਨਾਏ ਇਸ਼ਕ

ਇਸ਼ਕ ਮੇਂ ਜੀਨਾ ਇਸ਼ਕ ਮੇਂ ਮਰਨਾ, ਆਨੇ ਕਾ ਹੈ ਬਹਾਨਾ


ਇਸ ਲੀਏ ਭੇਜਾ ਥਾ ਯਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਅਪਨੇ ਦਰ ਸੇ

ਦੂਰ ਰਹਿ ਕਰ, ਭੇਜਨੇ ਵਾਲੇ ਕੋ ਰਹੋ ਯਾਦ ਕਰਤੇ

ਦੁਨੀਆਂ ਕੇ ਜਲਬੇ ਮੇਂ, ਜਹਾਂ ਮੇਂ ਦਿਲ ਖੋ ਨ ਜਾਨਾ


ਦਿਲ ਦੇ ਕਰ ਤੁਝੇ, ਖੁਦ ਵੋਹ ਦਿਲ ਮੇਂ ਛੁਪ ਗਿਆ

ਕਰ ਦਿਲ ਕੀ ਸਫਾਈ, ਬਿਨਾ ਸਮਝਾਏ ਕਹਿ ਦੀਆ

ਮੁਰਸ਼ਦ ਦਿਖਾਏਗਾ ਰਾਸਤਾ, ਉਸ ਕਾ ਮੁਰੀਦ ਬਨ ਜਾਨਾ


ਬੇਸਮਝੀ ਮੇਂ ਆਏ ਯਹਾਂ, ਜਨਮ ਪਾ ਕਰ ਇਨਸਾਨ ਕਾ

ਦੇਖ ਕਰ ਜਹਾਂ ਕਾ ਨਜ਼ਾਰਾ, ਮਨ ਬਦਲਾ ਮਹਿਮਾਨ ਕਾ

ਮਹਿਮਾਨ ਨਮਾਜ਼ੀ ਮੇਂ ਲਿਪਟ, ਬਦਲ ਗਿਆ ਨਿਸ਼ਾਨਾ


ਆਏ ਥੇ ਜਹਾਂ ਮੇਂ , ਅਪਨਾ ਮਨ ਸਮਝਾਨੇ ਕੇ ਲੀਏ

ਜਿਸ ਨੇ ਭੇਜਾ ਜਹਾਂ ਮੇਂ, ਉਸੀ ਮੇਂ ਸਮਾਨੇ ਕੇ ਲੀਏ

ਆਏ ਥੇ ਵਾਧਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਕੋ ਕਭੀ ਨਹੀਂ ਭੁਲਾਨਾ


ਭੂਲ ਗਏ ਖੁਦੀ ਕੋ, ਖੁਦਾ ਕੋ ਯਾਦ ਕਰਤੇ ਕਰਤੇ

ਲੌਟ ਕਰ ਕਬਰ ਮੇਂ, ਫਿਰ ਨਹੀਂ ਆਏਂਗੇ ਮਰ ਕੇ

ਲਹਦ ਮੇਂ ਸਮਾ ਕਰ, ਖਤਮ ਹੂਆ ਆਨਾ ਜਾਨਾ

 

[Dalvinder Singh Grewal]

ਲੈ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦਾ ਰਾਹ ਪਈਏ
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ
ਕਈ ਵਾਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਸਮਝ ਨਾ ਆਉਂਦਾ ਕੀ ਕਰੀਏ ?
ਤਦ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿੱਚੇ ਛੱਡ ਦੇਈਏ ਤੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਰੀਏ।
ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿਤ ਇਉਂ ਕਰ ਲਈਏ,
ਫਿਰ ਠੰਢੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਚੀ ਦਾ, ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਉਹ ਹੀ ਕਰੀਏ।
ਜਦ ਮਨ ਨੂੰ ਸੋਚਾਂ ਘੇਰ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਸਾਫ ਨਹੀਂ ਕੁਝ ਦਿਸਦਾ ਹੈ,
ਸਭ ਸੋਚਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਚਿਤ ਆਪਣਾ, ਗੱਲ ਸੂਝਾਂ ਸਮਝਾਂ ਦੀ ਕਰੀਏ।
ਇਸ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋੜਨ ਸਿੱਖ ਲਈਏ, ਮਨਮੁਖ ਤੋਂ ਗੁਰਮੁਖ ਬਣ ਜਾਈਏ,
ਲੈ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦਾ ਰਾਹ ਪਈਏ, ਜੋ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੀ ਕਰੀਏ।

 

[Dalvinder Singh Grewal]

ਰੱਬ ਮਿਲਿਆਂ ਠੰਢਕ ਮਨ ਚ ਪਵੇ

ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ

ਬੰਦਿਆ ਕਿਉਂ ਭੱਜਿਆ ਫਿਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਲੋਚੇਂ ਸੋ ਸਭ ਸਹਿਜ ਮਿਲੇ।

ਰੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ, ਵਿੱਚ ਸਬਰ ਸਬੂਰੀ ਜੀਣ ਫਲੇ।

ਜੂਝਣ ਦੀ ਆਦਤ ਜਨਮ-ਜਾਤ, ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਪਾ ਰੱਖਿਆ

ਬਿਨ ਸਚ ਪਾਇਆਂ, ਸੱਭ ਨੇ ਚੱਕਰ ਨੇ, ਬਿਨ ਰੱਬ ਪਾਇਆਂ ਹੀ ਉਮਰ ਢਲੇ

ਬਿਨ ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕੀਤੇ ਦੇ, ਚਿੱਤ ਸ਼ਾਂਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਜੇ ਅੱਚਵੀ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ, ਬਿਨ ਨਾਮ ਦੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕਿਵੇਂ ਟਲੇ?

ਇੱਕ ਨਾਮ ਹੀ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰੇ, ਦੁੱਖ-ਦਰਦ ਭੂਲਾਉਂਦਾ ਪਲ ਦੇ ਵਿੱਚ,

ਜੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾਓ ਰੱਬ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਦਾ ਹਰ ਜਾਲ ਜਲੇ।

ਮਨ ਚਾਹੇ ਨਿਜ-ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਣ ਨੂੰ, ਸੱਭ ਚਾਹਨਾ ਕੂੜ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,

ਰੱਬ ਮਿਲਿਆਂ ਠੰਢਕ ਮਨ ਚ ਪਵੇ, ਤੁਰ ਗ੍ਰੇਵਾਲ ਉਸ ਰਾਹ ਦੇ ਵਲੇ।

 

[Dalvinder Singh Grewal]

ਨਾਮ ਸਹਾਰੇ
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ
ਆਉਣਾ ਜਾਣਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਲੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮਿਲੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਵਾਧੂ ਬਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤੇ ਇਥੇ ਸਮਝਣ ਇਹ ਮਲਕੀਅਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀ,
ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਤਾਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਅਸਲੀਅਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ।
ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਾ ਪਾਉਂਦਾ ਤਾਂ ਮਾਯੂਸੀ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਉਣਾ ਜਾਣਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਲੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਭ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਖੁਭਿਆ ਆਪਣਾ ਅਸਲਾ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ,
ਮੇਰੀ-ਮੇਰੀ ਕਰਦਾ ਹੋਰ ਦੇ ਮਾਲ ਤੇ ਡੁਲ ਜਾਂਦਾ।
ਜੋ ਨਾ ਉਸਦੀ, ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੀ-ਮੇਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਉਣਾ ਜਾਣਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਲੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਆਇਆ ਤੇ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਤੁਰ ਜਾਏਗਾ।
ਨੰਗਾ ਜੰਮਿਆ ਨੰਗਾ ਹੀ ਜਗ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਏਗਾ।
ਕਰਜ਼ਾ ਖਟੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾ ਉਸ ਤੋਂ ਲਹਿਦਾ ਹੈ।
ਆਉਣਾ ਜਾਣਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਲੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰੱਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਈਦਾ ਜਿਸ ਦਿਤਾ ਜੀਵਨ ਜੋ।
ਜਪਣਾ ਨਾਮ ਤੇ ਉਸ ਸੰਗ ਜੁੜਣਾ ਸੱਚਾ ਮਾਰਗ ਉਹ।
ਨਾਮ ਸਹਾਰੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਢਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਉਣਾ ਜਾਣਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਲੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

 

[Dalvinder Singh Grewal]

ਬਾਪੂ ਜੀ ਦਿਲ ਝੁਕਦਾ ਹੈ ਅੰਦਰ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਲਈ।

ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ



ਭੁੱਲਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਜੋ ਵੀ ਬਾਪੂ ਨੇ ਕਹੀਆਂ ਸੀ।

ਚੇਤੇ ਉਹ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹੁਣ ਨੇ ਸਮਝ ‘ਚ ਨਾ ਪਈਆਂ ਸੀ।

ਪੜਿਆ ਕਰ ਮਨ ਚਿਤ ਲਾ ਕੇ, ਗਲੀਏਂ ਨਾ ਫਿਰਿਆ ਕਰ।

ਰਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਸਿੱਖ ਲੈ ਐਵੇਂ ਨਾ ਲੜਿਆ ਕਰ।

ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਮੰਨੀਂ ਆਦਰ ਵੀ ਕਰਿਆ ਕਰ ।

ਹੁੰਦੇ ਨਾਂ ਭੂਤ ਕਿਤੇ ਵੀ ਐਵੇਂ ਨਾ ਡਰਿਆ ਕਰ।

ਰੱਖੀ ਇੱਕ ਰੱਬ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਾ ਪੂਜੀ ਂਬੁੱਤ ਮੜੀਆਂ ਨਾ ।

ਗੁਰੂਆਂ ਘਰ ਜਾਇਆ ਕਰ ਨਿੱਤ, ਸੱਥੀਂ ਛੱਡ ਤੜੀਆਂ ਨਾ।

ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਦਾ ਕੰਮੋ ਨਾ ਬਚਿਆਕਰ।

ਗਲਤੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਬਚਣ ਲਈ, ਗੱਪਾਂ ਨਾਂ ਘੜਿਆ ਕਰ।

ਤੂੰ ਵੀ ਤਾਂ ਬਾਪੂ ਬਣਨਾ ਸਿਖ ਲੈ ਗੁਰ ਮੈਥੋਂ ਤੂੰ।

ਮਿਠਤ ਵਿੱਚ ਫਾਇਦਾ ਬਹੁਤ ਕੌੜਾ ਨਾ ਬੋਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ।

ਛੱਡੀਂ ਨਾ ਸੱਚ ਦਾ ਪੱਲਾ ਝੂਠ ਤਾਂ ਘਾਟਾ ਹੈ।

ਕੀਤੀਆਂ ਸਭ ਮੂਹਰੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਭਾਟਾ ਹੈ।

ਸੱਚੇ ਨੂੰ ਸਦਾ ਧਿਆਈਂ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਸ਼ੁਕਰ ਗੁਜ਼ਾਰੀਂ।

ਧੱਕਾ ਨਾਂ ਕਿਸੇ ਤੇ ਕਰਨਾ ਹੱਕ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਾਰੀਂ।

ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸੱਭ ਨੂੰ ਸਮਝੀਂ, ਰੱਬ ਦੇ ਸਭ ਪੁੱਤਰ ਨੇ।

ਸੱਚੇ ਮਨ ਭਾਲੀਂ ਅੰਦਰੋਂ ਮਿਲਣੇ ਸਭ ਉਤਰ ਨੇ।

ਰੱਖੇਂਗਾ ਯਾਦ ਜੇਇਹ ਸੱਭ ਸੌਖੇ ਦਿਨ ਦੇਖੇਂਗਾ ।

ਮਨ ਦੀ ਜੇ ਕਰੇਗਾ ਆਪਣੀ ਔਖੇ ਦਿਨ ਪਾਏਗਾ ।

ਬੈਠਾ ਪਰਦੇਸੀ ਮੈਨੂੰ ਚੇਤੇ ਸਭ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਬਾਪੂ ਦਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਸੱਚੀਆਂ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਤੇਰਾ ਕਿੰਜ ਦੇਣ ਦਿਉਂਗਾ, ਕੀਤਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ।

ਬਾਪੂ ਜੀ ਦਿਲ ਝੁਕਦਾ ਹੈ ਅੰਦਰ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਲਈ।

 

[swarn bains]

ਡਰ ਸਾਹਿਬ ਭੂਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਵਾਸਤਾ ਪਿਆ ਹੈ

ਮਨ ਸਮਝਾਈਏ ਗੁਰੂ ਮਨਾਈਏ , ਗੁਰ ਸਬਦ ਕਮਾ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਈਏ

 

[swarn bains]

ਪਾਰਸ ਪਰਸ


ਪਾਰਸ ਪਰਸ ਧਾਤ ਬਦਲਾਏ, ਪਾਇ ਕੁਠਾਲੀ ਕੁੰਦਨ ਬਣ ਜਾਏ

ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਧਰਮ ਕਮਾਏ, ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝੋਂ ਗਿਆਨ ਨ ਪਾਏ


ਰੱਬ ਮਿਲਣ ਦਾ ਰਾਹ ਗੁਰੂ ਜਾਣੈ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗਾਏ

ਤੀਰਥ ਨ੍ਹਾਏ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਨ ਆਵੈ, ਜਿਹੋ ਜਾਏ ਤੇਹਾ ਮੁੜ ਆਵੈ

ਨ੍ਹਾਏ ਧੋਏ ਰਗੜੇ ਲੱਤਾਂ ਗੋਡੇ, ਮਨ ਦੀ ਮੈਲ ਇਤ ਉਤਰ ਨ ਪਾਏ


ਪਾਰਸ ਚੰਦਨ ਭੇਦ ਨਹਿੰ, ਨਿਕਟ ਵਸੈ ਮਹਿਕ ਬਦਨ ਵਸ ਜਾਈ

ਰੰਡ ਪਲਾਸ ਮਹਿ ਮਹਿਕ ਫੈਲਾਈ, ਹਿਰਦਾ ਕਠੋਰ ਬਾਂਸ ਮਹਿਕ ਨ ਪਾਈ

ਸਤਿਗੁਰ ਸੱਚਾ ਬੋਹਿਥਾ, ਚਰਨ ਸਰਨ ਭਵਸਾਗਰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਏ


ਰੱਬ ਮਿਲਣ ਦਾ ਰਾਹ ਗੁਰੂ ਦਸਾਏ, ਆਪ ਸਦ ਹਰਿ ਨਾਮ ਧਿਆਏ

ਮਨ ਲੈ ਕੇ ਸਤਿਗੁਰ ਦਰ ਜਾਏ, ਮੁਰਾਦਾਂ ਮੰਗ ਮਨ ਟਿਕਣ ਨ ਪਾਏ

ਜਨ ਮਨ ਜ ਟਿਕਣ ਨ ਪਾਏ, ਖਾਲੀ ਜਾਏ ਜਨ ਖਾਲੀ ਮੁੜ ਆਏ


ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਅਰ ਸਨਿਆਸੀ, ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਫੰਧਾ ਗਲ ਫਾਸੀ

ਪੀਰ ਕਹਾਏ ਮੰਗਣ ਜਾਏ, ਅੰਨ ਕਮਾਵਣ, ਫੜੈ ਹੱਥ ਲਾਠੀ

ਮੰਗਣ ਜਾਣ ਰੋਟੀਆਂ ਕਾਰਣ, ਮਨ ਕੀ ਮੈਲ ਉਤਰ ਨ ਪਾਏ


ਰੱਬ ਮਨਾਉਣ ਲੱਖ ਜਤਨ ਕਮਾਵੈ, ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝੋਂ ਮਨ ਵਸ ਨ ਆਵੈ

ਗੁਰ ਮੂਰਤ ਚਿੱਤ ਵਸਾਵੈ, ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਰਿਦੈ ਜਪੈ ਗੁਰ ਸਬਦ ਕਮਾਵੈ

ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਨਾਮ ਧਿਆਏ, ਸਤਿਗੁਰ ਸੰਗਤ ਮਿਲ ਹਰਿ ਮਨ ਵਸ ਜਾਏ


ਬੈਂਸ, ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਕਥਨ ਕਥਾਈ, ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਮਹਿ ਭੇਦ ਨ ਕਾਈ

ਕਰਮ ਧਰਮ ਸਭ ਧੰਦੇਬਾਜੀ, ਗੁਰ ਗੁਰ ਕਰਤ ਗੁਰ ਗੁੜ੍ਹਤੀ ਮੁਖ ਪਾਈ

ਗੁਰ ਸਬਦ ਕਮਾਏ ਨਾਮ ਧਿਆਏ, ਸਤਿਗੁਰ ਮਨ ਮਹਿ ਪ੍ਰਭ ਪ੍ਰਗਟਾਏ

 

[Dalvinder Singh Grewal]

ਬੇਅੰਤ ਵਾਹਿਗੁਰੂ
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ

ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਆਦਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਅੰਤ।
ਤੂੰ ਤਾਂ ਹੈਂ ਬੇਅੰਤ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਹੈਂ ਬੇਅੰਤ।
ਲੱਖਾਂ ਧਰਤੀ, ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਲੱਖਾਂ ਚੰਦ ਸਿਤਾਰੇ,
ਲੱਖਾਂ ਅੰਬਰ, ਲੱਖਾਂ ਖਿਤਿਜਾਂ, ਭਉ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਸਾਰੇ।
ਰੂਪ ਨਵੇਂ ਨਿੱਤ ਧਾਰੀ ਜਾਂਦੇ, ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਉਪਰੰਤ।
ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਆਦਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਅੰਤ।
ਤਿੰਨ ਚੁਥਾਈ ਸੂਖਮ ਮਾਦਾ, ਚੌਥਾ ਭਾਗ ਅਸਥੂਲ,
ਚਾਰ ਫੀ ਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਜੋ ਆਉਂਦਾ, ਏਸ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਮੂਲ।
ਗਿਣਤੀ ਮਿਣਤੀ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਹੈ ਵਿਸ਼ਵ ਅਨੰਤ।
ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਆਦਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਅੰਤ।
ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਫੈਲਾ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਕੀਕੂੰ ਕਰਾਂ ਸ਼ੁਮਾਰ,
ਜੱਲ, ਥਲ, ਅੰਬਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਭਰਮਾਰ,
ਦਿਸਦੇ ਅਣਦਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ, ਖਰਬਾਂ ਜੀਵ ਤੇ ਜੰਤ।
ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਆਦਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਅੰਤ।
ਰੰਗੀਂ ਰੰਗੀਂ ਭਾਂਤੀ ਭਾਂਤੀ, ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਪਾਏ ।
ਕੋਈ ਨਾ ਕਿਸ ਹੀ ਜੇਹਾ ਸਭ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਕਲਾ ਵਰਤਾਏ।
ਸਾਰੇ ਧੰਦੇ ਲਾਏ, ਚਲਦੇ ਕਾਰਜ, ਕਰ ਉਪਰੰਤ ।
ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਆਦਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਅੰਤ।
ਜੋ ਜੀਵਾਏ, ਪਾਲੇਂ ਆਪੇ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਪਹੁੰਚਾਵੇਂ।
ਸੱਭ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਜਾਣੇ ਹਰ ਪਲ, ਯਾਦ ਕਰੇ, ਪੁੱਜ ਜਾਵੇਂ।
ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਜਪਣ ਲਈ ਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕੋਈ ਮੰਤ।
ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਆਦਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਅੰਤ।
ਉਸ ਦੀ ਲੀਲਾ ਬੜੀ ਨਿਆਰੀ, ਕੁਦਰਤ ੳਸੁ ਦੇ ਭਾਣੇ,
ਹੁਕਮੋਂ ਬਾਹਰਾ ਕੋਈ ਨਾ, ਸੱਭ ਨੂੰ ੳਸਦੀ ਅੱਖ ਪਛਾਣੇ।
ਕਈ ਗਰੀਬ ਤੇ ਗੁਰਬੇ ਰੱਖੈ , ਕਈ ਕੀਤੇ ਧਨਵੰਤ।
ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਆਦਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਅੰਤ।
ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ, ਮੋਹ, ਲੋਭ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਹਉਮੈਂ ਰੋਗ ਹੈ ਲਾਉਂਦਾ।
ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਦਾ ਜਾਲ ਵਿਛਾਕੇ, ਲੋੜੇ, ਕੰਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ।
ਅਪਣਾ ਅਪਣਾ ਰੋਲ ਨਿਭਾਕੇ, ਚਲਦ ਸਭ ਉਪਰੰਤ।
ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਆਦਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਅੰਤ।
ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਸਾਰਾ ਜੱਗ ਗਾਉਂਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਲਭਦੇ ਲੱਖਾਂ।
ਕਿਸੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੇਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ।
ਗਰੁ੍ਰਆਂ, ਭਗਤਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋਏ ਟਾਂਵੇਂ ਸੰਤ।
ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਆਦਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਅੰਤ।
ਤੇਰੀ ਲੀਲਾ ਤੋਂ ਕੁਰਬਾਨ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸਦਕੇ ਤੇਰੇ ਜਾਵਾਂ,
ਵਾਹ, ਵਾਹ, ਮੂਹੋਂ ਨਿਕਲੀ ਜਾਵੇ,ਕਵਿਤਾ ਜਦੋਂ ਬਣਾਵਾਂ।
ਸੋਈ ਲਿਖਿਆ, ਜੋ ਲਿਖਵਾਇਆ, ਵਾਧੂ ਨਾ ਕੋਈ ਛੰਤ।
ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਆਦਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਅੰਤ।